بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٨٥ - ١٢/ ١١ كسانى كه در آتش، جاويدان اند

٨٧٧. امام على عليه السلام: معصيتكاران براى هميشه در آتش مى‌مانند. پاهاى آنان را مى‌بندند و دست‌هايشان را به گردن در غُل مى‌كنند و پيراهن‌هاى قطران بر تن آنان مى‌پوشانند و جامه‌هايى از آتش برايشان بريده مى‌شود و در عذابى هستند كه بسيار داغ است و در آتشى جاى دارند كه بر اهل خود، فروبسته است و هرگز از هم باز نمى‌شود، و هيچ گاه بادى بر آنان نمى‌وزد و تا ابد، اندوهشان برطرف نمى‌شود و عذاب، ابدى و سخت است و كيفر، هميشگى و تازه. نه خانه از بين رفتنى است كه نابود شود و نه عمر دوزخيان به‌سرآمدنى است!

٨٧٨. امام على عليه السلام: وارد شوندگان به آتش، تا ابد در عذاب‌اند.

٨٧٩. امام على عليه السلام: وارد شونده به آتش، تا ابد در رنج است.

٨٨٠. امام على عليه السلام‌- در دعاى معروف به دعاى كميل-: يقين دارم كه اگر نبود كه حكم كرده‌اى تا منكِرانِ تو عذاب شوند و عنادورزان با تو، [در آتش‌] جاودانه بمانند، بى گمان، تمام آتش [جهنّم‌] را سرد و بى‌گزند مى‌ساختى و هيچ كس را در آن، جا و مكانى نبود؛ امّا تو- كه نام‌هايت پاك اند-، سوگند ياد كرده‌اى كه آن را از كافرانِ جن و انس، آكنده سازى و عنادورزان را در آن، جاودانه دارى، و تو كه- ثنايت بزرگ است و از سر بخشندگى، بى دريغ، نعمت ارزانى داشته‌اى-، خود فرموده‌اى: «آيا آن كه مؤمن است، همانند كسى است كه [بى‌ايمان و] نافرمان است؟! يكسان نيستند».

٨٨١. امام صادق عليه السلام: خداى- تبارك و تعالى- مؤمن را كه وعده بهشت داده شده است، به آتش در نمى‌آورد و كافر را كه به او وعده آتش و جاودانگى در آن داده است، از آتش بيرون نمى‌برد.