بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٨٣ - ١٢/ ١١ كسانى كه در آتش، جاويدان اند

پوشش‌هاست، و اين گونه ستمگران را سزا مى‌دهيم».

«مجرمان در عذاب جهنّم، جاودانه‌اند. [عذاب‌] از آنان سبُك نمى‌شود و ايشان در آن، نوميدند.

ما به ايشان ستم نكرديم؛ بلكه خود ستمكارند. و ندا مى‌دهند كه: اى مالك! [بگو:] پروردگارت جان ما را بستاند. پاسخ مى‌دهد: شما ماندگاريد».

«آيا ندانسته‌اند كه هر كس با خدا و پيامبر او در افتد، برايش آتش جهنّم است كه در آن، جاودانه خواهد بود. اين، همان رسوايى بزرگ است».

«همچون حكايت شيطان، كه به انسان گفت: «كافر شو» و چون وى كافر شد، گفت: «من از تو بيزارم؛ زيرا من از خدا، پروردگار جهانيان، مى‌ترسم». و فرجام هر دوشان، آن است كه هر دو در آتش جاويدان مى‌مانند و سزاى ستمكاران، اين است».

حديث‌

٨٧٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اگر به اهل آتش گفته شود: «شما به شمار ريگ‌هاى دنيا در آتش خواهيد ماند»، از آن شادمان مى‌شوند، و اگر به اهل بهشت گفته شود: «شما به شمار ريگ‌هاى دنيا در بهشت خواهيد ماند»، اندوهگين مى‌شوند؛ امّا خداوند براى آنان، جاودانگى رقم زده است.

٨٧٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: پس از آن كه خداوند، بهشتيان را به بهشت و دوزخيان را به دوزخ در مى‌آورد ...، به دوزخيان مى‌فرمايد: «شما چند سال در زمين مانديد؟».

مى‌گويند: روزى يا پاره‌اى از روز مانديم.

خدا مى‌فرمايد: «در ظرف يك روز يا پاره‌اى از روز، بد سودايى كرديد و ناخشنودى و نافرمانى من و آتش را خريديد! [حال‌] در آتش براى هميشه و جاويدان بمانيد».

آنان مى‌گويند: پروردگارا! ما را از اين جا بيرون ببر. اگر باز گشتيم، ما ستمكاريم.

خداوند مى‌فرمايد: «در آن، گم شويد و با من سخن مگوييد» و اين، آخرين سخنى است كه پروردگارشان با آنان مى‌گويد.