بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٩ - ٣/ ٣ هشدار امام على(ع)

٦٢. امام على عليه السلام: بندگان خدا! ... به پاداش خدا راغب باشيد و از عذابش بهراسيد.

٦٣. امام على عليه السلام: از خدا، چنان كه سزاوار پروادارى است، پروا بداريد و در كسب خشنودىِ او بكوشيد، و از عذاب دردناكش- كه شما را از آن بر حذر داشته است- بپرهيزيد.

٦٤. امام على عليه السلام: تمام همّت و تلاش خويش را براى رهايى از محلّ رنج و كيفر، و نجات از جايگاه بلا و عذاب، به كار بگمار.

٦٥. امام على عليه السلام: بترسيد از آتشى كه بس پر جوش و خروش است، زبانه‌هايش سخت، و عذابش هماره نو.

٦٦. امام على عليه السلام: بترسيد از آتشى كه ژرفايش ناپيدا، گرمايش سخت و عذابش تازه است! سرايى است كه در آن، هيچ رحمى نيست، هيچ دعا و فريادى شنيده نمى‌شود، و هيچ اندوهى گشاده نمى‌گردد.

٦٧. امام على عليه السلام: بترسيد از آتشى كه گرمايش سخت است، و ژرفايش دور، زيورش آهن [- تفته‌] است و نوشيدنى‌اش چركابه.

٦٨. امام على عليه السلام‌- به عثمان بن حُنيف-: اى پسر حُنيف! از خدا بترس و به چند قُرص نانت بسنده كن تا از آتش، رهايى يابى.

٦٩. امام على عليه السلام: چه آيد بر سرِ كسى كه با گوش و چشم و زبان و دست و پا و فرج و شكم، گناه نموده است، اگر خداوند، او را نيامرزد و از [شدايدِ] آن روز، بر وى رحم نياورد؟! زيرا چنين كسى [از سختى‌هاى آن روز] مى‌گذرد و ره‌سپار مرحله‌اى ديگر مى‌شود: ره‌سپار آتشى كه ژرفايش دور است و گرمايش سخت.