بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٩ - ٤/ ٣ فريادخواهى از آتش

در آتش مى‌سوزانى؟! معبود من! آيا چشم مرا كه از ترس تو گريان بوده است، با آتش مى‌سوزانى؟! معبود من! آيا زبان مرا كه قرآن تلاوت كرده است، با آتش مى‌سوزانى؟! معبود من! آيا قلب مرا كه عاشق و دوستدار تو بوده است، با آتش مى‌سوزانى؟! معبود من! آيا جسم مرا كه در برابر تو خاكسار بوده است، در آتش مى‌سوزنى؟! معبود من! آيا اعضاى بدن مرا كه در پيشگاه تو ركوع و سجود مى‌كرده است، با آتش مى‌سوزانى؟!

١١٩. امام زين العابدين عليه السلام‌- در دعا براى درود فرستادن بر فرشتگان حامل عرش الهى-:

بار خدايا! درود فرست بر آنان و بر فرشتگانى كه فروتر از آنان‌اند و در آسمان‌هاى تو جاى دارند و امانتداران پيام‌هاى تو اند؛ همانان كه هر چه بكوشند، بيزارى به آنان راه نمى‌يابد و هر اندازه رنج برند، خستگى و سستى نمى‌گيرند. نه خواهشى دارند كه آنها را از ذكر تسبيح تو باز دارد، و نه سهو و غفلتى كه از بزرگداشت تو مانعشان شود. [از هيبت تو،] ديدگانْ فرو هشته‌اند و به تو نمى‌نگرند، و چانه‌ها فرو داشته‌اند [و سر به زيرند]؛ همانان كه آنچه را از نزد تو باشد، بسى خواهان‌اند، به ياد كردن از نعمت‌هاى تو آزمندند، و در برابر بزرگىِ تو و شكوه كبرياى تو خاكسارند؛ همانان كه هر گاه به جهنّم مى‌نگرند- كه بر نافرمانان از تو نهيب مى‌زند-، مى‌گويند: «پاكا تو! ما تو را چنان كه شايسته بندگىِ توست، بندگى نكرديم».