بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٩ - ١/ ٥ حطمه(آتش متلاشى كننده)
حديث
١٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: روزه، گوشت را آب مىكند و [در عوض،] از گرماى آتش پرشراره، دور مىگرداند.
١١. امام زين العابدين عليه السلام: در جهنّم، درّهاى است كه به آن، «سعير» مىگويند و هر گاه آتش دوزخ فرو نشيند، درِ سعير آن، باز مىشود و اين، معناى سخن خداوند است كه: «و هر بار كه آتش آن فرو نشيند، شرارهاى [تازه] بر ايشان مىافزاييم».
١٢. امام زين العابدين عليه السلام- در دعا-: بار خدايا! ... و ما را از عذاب آتشِ پرشراره، در پناه خويش بدار.
١/ ٥: حُطَمَه (آتش متلاشىكننده)
قرآن
«واى بر هر بدگوى عيبجويى كه مالى گرد آورْد و آن را بر شمرد. مىپندارد كه مالش او را جاويد كرده؛ ولى نه! قطعاً در آتشِ متلاشى كننده، فرو افكنده خواهد شد؛ آن هم چه آتش متلاشى كنندهاى، آتشِ افروخته خدا كه بر دلها مىرسد؛ آتشى كه آنان را در ميان مىگيرد، با ستونهايى دراز».
حديث
١٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: جهنّم چونان سرابى كه شعلههاى آن بر يكديگر مىكوبند، بر مردم نمايان مىشود.
١٤. تفسير القمّى- در مورد فرمايش خداوند: «هرگز! حتماً در حُطَمه، پرتاب خواهد شد»-: حُطَمه، آتشى است كه همه چيز را مىبلعد. آن گاه فرمود: و تو- اى محمّد- «و تو چه مىدانى حُطَمه چيست؟ آتش بر افروخته خداوند است كه به دلها