بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦١ - واژه«سجين» در قرآن و حديث

١٠. سجّين‌

دهمين نام دوزخ، «سجّين» است.

واژه‌شناسى «سجّين»

اين واژه، صيغه مبالغه از مادّه «سجن» به معناى زندان است. بنا بر اين، «سجّين» جايگاه ابدى تبهكاران است كه به دليل وجود انواع عذاب‌ها در آن- كه قابل مقايسه با سخت‌ترين زندان‌هاى دنيوى نيست-، چنين ناميده شده است.

ابن منظور مى‌گويد:

سجّين: فِعّيل من السجن، و السجّين: السجن. و سجّين: وادٍ فى جهنّم، نعوذ باللَّه منها، مشتقٌّ من ذلك.[١] سجّين، صيغه مبالغه از «سجن» است. سجّين، همان سجن (زندان) است.

سجّين، وادى‌اى در جهنّم- كه از آن به خدا پناه مى‌بريم-، از همين ريشه مشتق شده است.

راغب اصفهانى نيز اين واژه را چنين معنا كرده است:

و السجّين: اسم لجهنّم بإزاء عِلّيّين، و زيد لفظه تنبيهاً على زيادة معناه.[٢] سجّين، نامى است براى جهنّم در برابر علّيّين. بر اصل آن، براى توجّه به زيادت معنايش [حروفى‌] افزوده شده است.

واژه «سجّين» در قرآن و حديث‌

در قرآن، اين واژه دو بار به كار رفته است:

[١]. لسان العرب: ج ١٣ ص ٢٠٣( مادّه« سجن»).

[٢]. مفردات ألفاظ القرآن: ص ٣٩٩( مادّه« سجن»).