بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦١ - ١٠/ ٢ تكبر

حديث‌

٢٧٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اى بسا شادمانى كه زيانكار است و خود نمى‌داند، در حالى مى‌خورد و مى‌نوشد و مى‌خندد كه سزاوار است خداوند، او را در آتش فروزان درافكند.

٢٧٧. امام على عليه السلام: از دين خود غافل و به دنيايت آزمند مباش تا [مبادا] از آنچه برايت نمى‌ماند، بسيار گرد آورى و از آنچه برايت مى‌ماند، اندك داشته باشى و در نتيجه، تو را به آن عذاب سخت در آورد.

٢٧٨. امام على عليه السلام: چه شده است كه مخالفان شما، در گم‌راهى‌شان بينش‌دارتر از شما هستند و در بذل و بخششِ آنچه دارند، گشاده‌دست‌تر از شمايند؟! اين نيست مگر از آن روى كه شما به دنيا دل بسته‌ايد و به ستم و خوارى رضايت داده‌ايد، به حطام دنيا حريص گشته‌ايد و در آنچه مايه عزّت و سعادت شما و موجب قدرت شما در برابر كسى است كه بر شما سركشى و تعدّى كرده، كوتاهى ورزيده‌ايد. نه از پروردگارتان در آنچه به شما فرمان داده است [و آن را به جا نمى‌آوريد]، شرم مى‌داريد و نه به فكر خويشتنيد. هر روز با شما بدرفتارى و ستم مى‌شود؛ ولى شما از خواب [غفلت‌] خود بيدار نمى‌شويد و سستى‌تان به سر نمى‌آيد. آيا به سرزمينتان و دينتان نمى‌نگريد كه هر روز كهنه مى‌شود و شما همچنان در غفلت دنيازدگى به سر مى‌بريد؟! خداوند عز و جل مى‌فرمايد: «و به كسانى كه ستم كرده‌اند، متمايل مشويد كه آتش به شما مى‌رسد و در برابر خدا براى شما دوستانى نخواهد بود و سرانجام، يارى نخواهيد شد».

١٠/ ٢: تكبّر

قرآن‌

«امّا كسانى كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته كرده‌اند، پاداششان را به تمام خواهد داد و از فضل خود، به ايشان افزون‌تر مى‌بخشد، و امّا كسانى كه [از پذيرش حق‌] خوددارى ورزيده‌اند و بزرگى [تكبّر] فروخته‌اند، آنان را به عذابى دردناك دچار مى‌سازد و در برابر خدا، براى خود، يار و ياورى نخواهند يافت».