بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٢٣ - ١٢/ ٢ چگونگى روانه ساختن بزهكاران به سوى دوزخ
«روزى كه زمين به غير اين زمين، و آسمانها [به غير اين آسمانها] مبدّل مىگردند و [مردم] در برابر خداى يگانه قهّار، ظاهر مىشوند. و در آن روز، بزهكاران را مىبينى كه با هم در زنجيرها بسته شدهاند. تنپوشهايشان از قطران است و چهرههايشان را آتش مىپوشاند».
حديث
٧٩٢. صحيح البخارى- به نقل از انَس-: مردى گفت: اى پيامبر خدا! چگونه در روز رستاخيز، كافر، وارونه محشور مىشود؟
فرمود: «آيا آن كس كه او را در دنيا بر دو پا راه مىبرد، قادر نيست كه در روزِ رستاخيز، او را بر رويش راه برد؟».
٧٩٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: وقتى كافر از گورش بيرون مىآيد، كردارش با صورتى زشت و بشارتى بد در برابرش ظاهر مىگردد. كافر مىگويد: تو كيستى كه- به خدا سوگند- تو را بد آدمى مىبينم؟
او مىگويد: من كردار تو هستم.
پس او را مىبَرد و وارد آتش مىكند.
٧٩٤. مسند ابن حنبل- به نقل از براء بن عازب-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «آن گاه كه بنده كافر در آستانه بريدن از دنيا و رفتن به آخرت قرار مىگيرد، فرشتگانى سياهچهره با پلاسهايى سياه از آسمان، فرود مىآيند و در ديدرَسِ او مىنشينند. سپس فرشته مرگ مىآيد و كنار سرش مىنشيند و مىگويد: اى نفْس ناپاك! به سوى ناخشنودى و خشم خدا بيرون شو.
پس آن فرشته در جسم او پراكنده مىشود و نفْس را مانند سيخ كباب كه از پشم تَر بيرون مىكشند، بيرون مىكشد و آن را مىگيرد و چون آن را گرفت، آن فرشتگان سياهچهره در چشم بر هم زدنى، آن را از دستش مىستانند و در آن