بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٥٣ - ١١/ ٥ ياد خدا
عذاب نمىكند».
٦٣٥. امام على عليه السلام: اگر مردم، زمانى كه [خدا را] نافرمانى مىكنند توبه بنمايند و آمرزش بطلبند، عذاب نمىشوند و نابود نمىگردند.
٦٣٦. امام على عليه السلام: بار خدايا! براى هر گناهى كه مرا به عذابت نزديك مىكند، از تو آمرزش مىطلبم.
٦٣٧. امام زين العابدين عليه السلام: هر كه از آتش [دوزخ] بترسد، از گناهان خود به درگاه خدا، توبه مىكند و از حرامها دست بر مىدارد.
١١/ ٥: ياد خدا
٦٣٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هيچ چيزى چون ياد خدا، رهاننده از عذاب خدا نيست.
٦٣٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس خداى عز و جل را بسيار ياد كند، خداوند، او را دوست مىدارد؛ و هر كس خدا را بسيار ياد كند، دو بَرات آزادى برايش نوشته مىشود: بَرات آزادى از آتش، و بَرات آزادى از نفاق.
٦٤٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: ياد خدا، نشانه ايمان و [مايه] پاك شدن از نفاق، و دژى در برابر شيطان، و نگه دارنده از آتش [دوزخ] است.
٦٤١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس نماز صبح را بخواند و سپس در جاى خود بنشيند و تا طلوع آفتاب، خداوند عز و جل را ياد كند، خداى عز و جل، او را از آتش [دوزخ] حفظ