بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٨١ - ٦/ ٥ آتش جدايى
٢٠١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: به هر اهل آتشى، جايگاهش در بهشت، نشان داده مىشود و او مىگويد: «كاش خدا هدايتم كرده بود!» و افسوس مىخورند ... و به هر اهل بهشتى نيز جايگاهش در آتش نشان داده مىشود و او مىگويد: «اگر خدا هدايتم نكرده بود [، سرنوشتم جز اين بود]!». و اين، شكرگزارى او شمرده مىشود.
٢٠٢. امام على عليه السلام: اى كميل! در اين هنگام، از باز گشت، مأيوس مىشوند و دچار حسرت شديد مىگردند، و به هلاكت خويش و ماندگارى در آتش، يقين مىكنند، به سزاى اعمالى كه كردهاند، و عذاب و شكنجه مىشوند.
ر. ك: ج ١ ص ٥٨٧ (بخش يكم: بهشت/ فصل پانزدهم: نظام بهشت/ وراثت بهشتيان).
٦/ ٥: آتش جدايى
قرآن
«نه! آنان در آن روز، از پروردگارشان پوشيدهاند».
حديث
٢٠٣. امام على عليه السلام: آتشِ جدايى، سوزانتر از آتش جهنّم است.
٢٠٤. امام على عليه السلام- در دعاى معروف به دعاى كميل-: اى معبود و پروردگار من و اى آقا و سَرور من! از كدامين كار به تو شكوه كنم، و براى كدام يك از آنها بنالم و بگريم؟
براى دردناكى و سختىِ عذاب يا براى درازناكى گرفتارى و بلا؟ كه اگر مرا با دشمنانت همكيفر گردانى و مرا با سزامندانِ گرفتارى و بلايت در يك جا گرد آورى، و بين من و دوستان و اوليايت جدايى افكنى، گيرم كه- اى معبود