بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٥١ - ١١/ ٤ توبه و آمرزش خواهى

٦٢٨. امام على عليه السلام: پرهيزگارى، محكم‌ترين رشته ميان تو و خداست، اگر به آن چنگ در زنى، و سپرى در برابر عذاب دردآور [- دوزخ‌] است.

٦٢٩. امام على عليه السلام: از آتش دوزخ نمى‌رَهَد، مگر كسى كه كارهاى دوزخى را ترك گويد.

٦٣٠. امام صادق عليه السلام: هر كس در هنگام خواستن يا ترسيدن يا شهوت يا خشم و يا خشنودى، خود را نگه دارد، خداوند، بدن او را بر آتش [دوزخ‌]، حرام مى‌گرداند.

١١/ ٤: توبه و آمرزش‌خواهى‌

٦٣١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: از زوايدِ دنيا و كردارهاى بد خويش، به درگاه خدا توبه كنيد تا از سختى عذاب [دوزخ‌]، نجات يابيد.

٦٣٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بنده، تا زمانى كه از خدا طلبِ آمرزش كند، از عذاب خدا، در امان است.

٦٣٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: موسى عليه السلام گفت: ... معبودا! من، خواهان نجات از آتش هستم.

خداوند فرمود: «اين (رهايى از آتش)، براى كسى است كه در شب قدر، آمرزش بخواهد».

٦٣٤. امام باقر عليه السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمود: «وجود من در ميان شما و آمرزش‌خواهى [شما] براى خودتان، دژى استوار در برابر عذاب است». دژ بزرگ‌تر، رفت و آمرزش‌خواهى، مانده است. پس تا مى‌توانيد، طلب آمرزش كنيد كه اين كار، گناهان را پاك مى‌كند. خداوند عز و جل فرموده است: «تا تو در ميان آنان هستى، خداوند، عذابشان نمى‌كند، و تا زمانى كه طلب آمرزش مى‌كنند، خداوند، آنان را