بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٢١ - ١٠/ ٧٤ و اين كارها

ندارد و درخواست كند؛ و مردى كه نزد سلطان بنشيند و به دلخواه او سخن بگويد.

٥٧١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: سه دسته‌اند كه خداوند، در روز قيامت، با آنان سخن نمى‌گويد و بر پاكى‌شان گواهى نمى‌دهد و برايشان عذابى دردناك است: مردى كه در راه [عبور مردم، چاه‌] آبى داشته باشد و اجازه ندهد كه در راه ماندگان، از اضافه آن آب‌[١]، استفاده كنند؛ و مردى كه با پيشوايى بيعت كند و بيعت او، جز براى دنيايش نباشد، به طورى كه اگر آنچه را مى‌خواهد، به او بدهد، به بيعتش با او وفا كند، و گر نه وفا نكند؛ و مردى كه بعد از ظهر، كالايى را به مردى بفروشد و سوگند بخورد كه [صبحْ‌] آن را به فلان و بَهمان مبلغ خريده است، و خريدار هم قبول كند و كالا را بخرد، در حالى كه دروغ گفته باشد.

٥٧٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: سه دسته‌اند كه خداوند، در روز قيامت، با آنان سخن نمى‌گويد و بر پاكى آنها گواهى نمى‌دهد و برايشان عذابى دردناك است: كسى كه از روى تكبّر، دامن‌كشان راه برود؛ كسى كه از كالاى خود، به دروغ، تعريف كند؛ و مردى كه در روى تو اظهار يك‌رنگى كند و پشتِ سر، دلش آكَنده از ناخالصى [نسبت به تو] باشد.

٥٧٣. صحيح مسلم‌- به نقل از ابو ذر-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله سه مرتبه فرمود: «سه دسته‌اند كه خداوند، در روز قيامت، به آنان نمى‌نگرد و بر پاكى‌شان گواهى نمى‌دهد و برايشان عذابى دردناك است».

گفت [- م‌] ذر گفت: چه نگون‌بخت و زيانكارند! اينان، چه كسانى هستند، اى پيامبر خدا؟

فرمود: «آن كه از روى تكبّر، دامن‌كشان راه برود؛ آن كه منّت بگذارد؛ و آن كه كالاى خود را با سوگند دروغ خوردن، تبليغ كند».

[١]. يعنى آبِ مازاد بر نياز صاحبِ چاه.