بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٧ - ١/ ٤ سعير(آتش پرشراره)
٨. امام على عليه السلام: با مردن، دنيا به پايان مىرسد، و با دنيا آخرت به دست مىآيد. با فرا رسيدن قيامت، بهشت [براى پرهيزگاران] نزديك مىشود، و دوزخ براى گمراهان، آشكار مىگردد.
٩. امام على عليه السلام- در خطبه مونقه-: [خداوند عز و جل] داراى لطفى پنهان و ضربتى نيرومند و رحمتى گسترده و كيفرى دردآور است. رحمتش بهشتى است پهناور و زيبا، و كيفرش مغاك آتشينى است فراگير و نابودگر.
١/ ٤: سعير (آتش پرشراره)
قرآن
«و گويند: «اگر شنيده بوديم يا تعقّل كرده بوديم، در ميان اهلِ آتشِ پرشراره نبوديم». پس به گناه خود، اعتراف كنند، مرگ باد بر اهل آتش فروزان!».
«و هر كه خدا هدايتش كند، او رهيافته است و هر كه را گمراه سازد، در برابر او براى آنان هرگز حاميانى نيابى، و روز قيامت، آنان را كور و لال و كر، به چهرهشان در افتاده، بر خواهيم انگيخت. جايگاهشان جهنّم است كه هر بار كه آتشِ آن فرو نشيند، آتشى پرشراره بر ايشان بيفزاييم».