بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٣ - ٩/ ١٠ تنگناى خوارى

به سزاى آنچه به دست مى‌آورديد، عذاب را بچشيد»».

حديث‌

٢٥٩. امام باقر عليه السلام‌- در باره اين سخن خداى متعال كه: «هر بار كه امّتى وارد [آتش‌] گردد، همتايش را لعنت مى‌كند، تا آن كه چون همگى در آن به هم پيوستند»-: اين عدّه از آن عدّه بيزارى مى‌جويند و آن عدّه اين عدّه را لعنت مى‌كنند. عدّه‌اى با عدّه‌اى ديگر احتجاج مى‌كنند، بدان اميد كه [در اين ستيزه‌گرى‌] چيره شوند و از بلاى بزرگى كه بر آنان فرود آمده است، بِرَهَند، غافل از اين كه آن هنگام، نه موقع امتحان است، نه هنگام پذيرش پوزش، و نه هنگام رهايى.

٢٦٠. امام صادق عليه السلام:- به يارانش-: آن گاه كه دوزخيان در آتش قرار گيرند، شما [مؤمنان‌] را گم مى‌كنند و هيچ يك از شما را نمى‌بينند. در اين هنگام، به يكديگر مى‌گويند:

«ما را چه شده است كه مردانى را كه ما آنان را از بَدان مى‌شمرديم، يا آنان را [در دنيا] به ريشخند مى‌گرفتيم، نمى‌بينيم؟ يا چشم‌ها [ى ما] بر آنها نمى‌افتد؟».

اين، سخن خداى عز و جل است كه: «اين ستيزه اهل آتش، قطعاً راست است». آنان در باره شما، راجع به آنچه در دنيا مى‌گفتند، با يكديگر ستيزه (بگو مگو) مى‌كنند.

٩/ ١٠: تنگناى خوارى‌

قرآن‌

«و كسانى كه مرتكب بدى‌ها شده‌اند، جزاى هر بدى‌اى، مانند آن است و خوارى، آنان را فرو مى‌گيرد. آنان در مقابل خدا، هيچ حمايتگرى ندارند. گويى چهره‌هايشان با پاره‌هايى از شبِ تار، پوشانده شده است. آنان همدم آتش‌اند و در آن، جاودانه خواهند بود».