بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣١ - ٩/ ٥ سرزنش ياران اعراف، ياران آتش را

درست يافتيم. آيا شما [نيز] آنچه را پروردگارتان وعده كرده بود، راست و درست يافتيد؟». مى‌گويند: آرى. پس آواز دهنده‌اى ميان آنان آواز در مى‌دهد كه: «لعنت خدا بر ستمكاران باد!»».

«و دوزخيان، بهشتيان را آواز مى‌دهند كه: «از آن آب يا از آنچه خدا روزىِ شما كرده، بر ما فرو ريزيد». مى‌گويند: خدا آنها را بر كافران، حرام كرده است».

حديث‌

٢٥١. الدروع الواقية: در حديث از پيامبر صلى الله عليه و آله آمده است كه آنان (دوزخيان) مى‌دانند كه بهشتيان در ناز و نعمتى عظيم به سر مى‌برند. پس آرزو مى‌كنند كه بهشتيان به آنها غذايى يا آبى دهند تا عذاب دردناك آنان، اندكى تخفيف يابد. خداوند عز و جل در اين باره فرموده است: «و دوزخيان، بهشتيان را آواز مى‌دهند كه: از آن آب يا از آنچه خدا روزىِ شما كرده، بر ما فرو ريزيد»؛ امّا چهل سال پاسخى نمى‌شنوند. سپس با زبان تحقير و خفّت به آنها جواب مى‌دهند: «خدا آنها را بر كافران، حرام كرده است». پس چشمشان به دوزخبانان مى‌افتد كه شاهد بلاها و عذاب‌هايى هستند كه بر سرشان آمده است. آرزو مى‌كنند به سببى از اسباب، نزد ايشان به گشايشى دست يابند. خداوند عز و جل در اين باره نيز فرموده است: «و كسانى كه در آتش‌اند، به نگهبانان دوزخ مى‌گويند: پروردگارتان را بخوانيد تا يك روز از اين عذاب را به ما تخفيف دهد».

٩/ ٥: سرزنش ياران اعراف، ياران آتش را

قرآن‌

«و چون چشمانشان به سوى دوزخيان گردانيده شود، مى‌گويند: «پروردگارا! ما را در زمره گروه ستمكاران قرار مده». و اهل اعراف، مردانى را كه آنان را از سيمايشان مى‌شناسند،