بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٦٣ - ١٢/ ٨ آنان كه دوزخيان، از دستشان آزار مى كشند!

سپس به آن كه از دهانش چرك و خون جارى است، گفته مى‌شود: اين دور از رحمت خدا را چه شده كه ما را- به رغم رنجى كه داريم- آزار مى‌دهد؟

مى‌گويد: اين دور از رحمت خدا، نقلِ قول مى‌كرد. به هر سخن بدى مى‌نگريست و با آن، فساد به پا مى‌كرد و آن را نقل مى‌نمود.

و به آن كه گوشتش را مى‌خورَد، گفته مى‌شود: اين دورترين از رحمت را چه شده كه ما را- به رغمِ رنجى كه داريم- آزار مى‌دهد؟

مى‌گويد: اين دورترين از رحمت، با غيبت كردن، گوشت مردم را مى‌خورد و در پىِ سخن‌چينى بود.

٨٤٤. بحار الأنوار- به نقل از أسرار الصلاة-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «دوزخ و دوزخيان، از دست رياكاران، ضجّه سر مى‌دهند».

گفته شد: اى پيامبر خدا! آتش جهنّم، چگونه ضجّه سر مى‌دهد؟

فرمود: «از داغىِ آتشى كه با آن دوزخيان را عذاب مى‌كنند».

٨٤٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: علما، دو دسته‌اند: عالمى كه به علمش عمل مى‌كند كه نجات‌يافته است، و عالمى كه به علمش بى‌اعتناست كه هلاك شده‌است. دوزخيان، از بوى عالم بى‌عمل، اذيّت مى‌شوند.

بدترين پشيمانى و حسرت در ميان دوزخيان، از آنِ مردى است كه كسى را به سوى خدا، دعوت مى‌كند و او، آن را مى‌پذيرد و قبول مى‌كند و از خدا، اطاعت مى‌نمايد و خدا، او را به بهشت مى‌برد؛ امّا دعوت كننده را به خاطر ترك عملش‌