بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٦٧ - ٥/ ١٩ سخن گفتن جهنم

حديث‌

١٨١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: جهنّم در روز رستاخيز، با سه كس سخن مى‌گويد: فرمان‌روا، قارى قرآن، و توانگر مالدار. به فرمان‌روا مى‌گويد: «اى كسى كه خدا قدرتش بخشيد و دادگرى نكرد!». سپس او را فرو مى‌بلعد، چنان كه مرغ دانه كنجد را مى‌بلعد.

به قارى مى‌گويد: «اى كسى كه در ظاهر، خود را براى مردم آراست؛ ولى [در باطن‌] با گناهان به مبارزه با خدا بر خاست!» و او را نيز فرو مى‌بلعد.

و به توانگر مى‌گويد: «اى كسى كه خداوند، دنياى بسيار و سرشار به او بخشيد و نادار، اندكى وام از او خواست؛ ولى او بخل ورزيد!» و او را هم فرو مى‌بلعد.

١٨٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هيچ مرد مسلمانى سه بار از خداوند، بهشت را درخواست نمى‌كند، مگر آن كه بهشت مى‌گويد: «خدايا! او را داخل گردان» و هيچ مرد مسلمانى سه بار از آتش به خدا پناه نمى‌برد، مگر آن كه آتش مى‌گويد: «خدايا! پناهش ده».

١٨٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس از خداوند، بهشت را سه بار درخواست كند، بهشت مى‌گويد: «بار خدايا! او را به بهشت در آور» و هر كس از آتش سه بار به خدا پناه برد، آتش مى‌گويد: «بار خدايا! او را از آتش پناه ده».

١٨٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر گاه بنده نماز بگزارد و بهشت را از خدا نخواهد، بهشت مى‌گويد:

«بيچاره او! آيا سزاوارش نبود كه از پروردگارش بهشت بخواهد؟!» و اگر از آتش به خدا پناه نبرد، آتش مى‌گويد: «اى بيچاره او! آيا سزاوارش نبود كه از من به خدا پناه ببرد؟!».

١٨٥. امام على عليه السلام: هر كس از خدا بهشت را درخواست كند، بهشت مى‌گويد: «پروردگارا! آنچه بنده‌ات خواست، به او عطا فرما» و هر كس از آتش به خدا پناه برد، آتش‌