بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٠٧ - ١٢/ ١٢ كسانى كه از آتش خارج مى شوند

٩١٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: مؤمنان، پس از آن كه از آتش رهايى يافتند- سوگند به آن كه جانم در دست اوست-، چنان در روز قيامت براى [نجات‌] برادران خود كه در آتش‌اند، خدا را سوگند مى‌دهند كه هيچ يك از شما براى گرفتن حقّ خود [از ديگران‌]، با چنان شدّتى خدا را سوگند نمى‌دهيد. آنان مى‌گويند: پروردگارا! [اين برادران ما] پا به پاى ما روزه مى‌گرفتند و نماز مى‌خواندند و حج مى‌گزاردند!

پس به آنان گفته مى‌شود: « [برويد و] هر كه را مى‌شناسيد، [از آتش‌] بيرون آوريد؛ زيرا صورت‌هاى آنها، بر آتش حرام گرديده است [و آتش به چهره‌هايشان صدمه نمى‌زند و قابل شناسايى‌اند]».

پس آن مؤمنان، شمار بسيارى را كه آتش تا نيمه ساق پاى آنها و [يا] تا زانوانشان را گرفته است، بيرون مى‌آورند. سپس مى‌گويند: پروردگارا! ديگر هيچ كسى از كسانى كه ما را [به بيرون آوردنشان‌] فرمان دادى، در آتش نمانده است.

خداوند مى‌فرمايد: «برگرديد و هر كس را هم كه در دلش به وزن دينارى خير و خوبى يافتيد، بيرون آوريد».

و باز، شمار بسيارى را بيرون مى‌آورند. آن گاه مى‌گويند: پروردگارا! هيچ كسى را از كسانى كه ما را [به نجاتشان‌] فرمان دادى، در آتش باقى نگذاشتيم.

باز خداوند مى‌فرمايد: «برگرديد و هر كس را كه در دلش به وزن نيم دينار خير و خوبى يافتيد، بيرون آوريد».

پس شمار بسيارى را بيرون مى‌آورند. آن گاه مى‌گويند: پروردگارا! هيچ كسى را از كسانى كه ما را [به نجاتشان‌] فرمان دادى، در آتش بر جاى نگذاشتيم.

دگر بار خداوند مى‌فرمايد: «برگرديد و هر كه را در دلش به وزن ذرّه‌اى خير و خوبى يافتيد، بيرون آوريد».

پس شمار بسيارى را بيرون مى‌آورند و سپس مى‌گويند: پروردگارا! هيچ [اهل‌] خير و خوبى‌اى را در آتش باقى نگذاشتيم.

٩١٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند متعال، هيچ كس را كه در وجودش خوبى و خيرى باشد، در آتش باقى نمى‌گذارد و همه را بيرون مى‌آورد.

٩١٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند مى‌فرمايد: كسى را كه [حتّى‌] روزى مرا ياد كرده يا در جايى از من ترسيده است، از آتش بيرون آوريد.

٩١٦. مسند أبى يعلى‌- به نقل از ابو هريره-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «چون روز رستاخيز شود، از فرشتگان و پيامبران خواسته مى‌شود كه شفاعت كنند و حتّى به هر يك از آنها گفته مى‌شود:

" براى هر كس كه در دلش به وزن يك دينار [ايمان‌] هست [، شفاعت كنيد]". سپس گفته مى‌شود:" نيم دينار". سپس گفته مى‌شود:" يك قيراط". سپس گفته مى‌شود:" نيم قيراط".