بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥١٧ - ١٢/ ١ ورود به دوزخ و خروج از آن

فصل دوازدهم: نظام دوزخ‌

١٢/ ١: ورود به دوزخ و خروج از آن‌

قرآن‌

«به پروردگارت سوگند كه هر آينه آنان را با شيطان‌ها محشور خواهيم كرد. سپس در حالى كه به زانو در آمده‌اند، آنان را گرداگرد دوزخ، حاضر خواهيم ساخت. آن گاه، از هر دسته‌اى، كسانى از آنان را كه بر خداى مهربان سركش‌تر بوده‌اند، بيرون خواهيم كشيد. پس از آن، به كسانى كه براى رفتن به آن (دوزخ) سزاوارترند، خود داناتريم. و هيچ كس از شما نيست، مگر اين كه وارد آن مى‌شود. اين امر، همواره بر پروردگارت حكمى قطعى است.

سپس كسانى را كه پرهيزگار بوده‌اند، مى‌رهانيم و ستمكاران را در آن [دوزخ‌] به زانو درافتاده رها مى‌كنيم».

حديث‌

٧٨٦. مسند ابن حنبل‌- به نقل از جابر بن عبد اللَّه-: از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى‌فرمايد:

«ورود، به معناى داخل شدن است.[١] هيچ نيكوكار و بدكارى نيست، مگر اين كه به دوزخ مى‌رود؛ امّا همچنان كه آتش بر ابراهيم سرد شد، دوزخ نيز بر مؤمن سرد و خنك مى‌گردد، تا جايى كه آتش» يا فرمود: دوزخ «از سردىِ آنان فريادش بلند مى‌شود. سپس خداوند، پرهيزگاران را مى‌رهاند و ستمكاران را از پافتاده، در آن رها مى‌كند».

[١]. يعنى كلمه« وارد» كه در آيه بالا آمده، به معناى داخل شونده است.