بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢١ - ٩/ ٣ گواهى عضوهاى بدن اهل آتش بر ضد آنها

حديث‌

٢٤٢. امام باقر عليه السلام: و در سوره تبارك نازل فرمود: «هر گاه گروهى در دوزخ افكنده شوند، دوزخبانان از آنها مى‌پرسند: آيا بيم دهنده‌اى سوى شما نيامده بود؟ مى‌گويند: چرا، بيم دهنده‌اى آمد؛ امّا ما تكذيب كرديم و گفتيم: خدا چيزى فرو نفرستاده است». اينها مشركان‌اند.

٢٤٣. امام صادق عليه السلام‌- در پاسخ به سؤال مردى كه از ايشان پرسيد: براى چه خداوند، پيامبران و رسولان را به سوى مردم فرستاده است؟-: براى اين كه با آمدن پيامبران، ديگر مردم را بر خداوند، حجّتى نباشد. نگويند: نويد دهنده و بيم دهنده‌اى نزد ما نيامد، و خدا بر آنها حجّت داشته باشد. آيا نشنيده‌اى كه خداوند عز و جل از زبان دوزخبانان كه به وجود پيامبران و رسولان بر اهل دوزخ احتجاج مى‌كنند، مى‌فرمايد: «آيا هشدار دهنده‌اى براى شما نيامد؟ مى‌گويند: «چرا، هشدار دهنده‌اى برايمان آمد؛ امّا ما تكذيب كرديم و گفتيم: خدا چيزى نازل نكرده است.

شما نيستيد مگر در گم راهى بزرگ»».

ر. ك: ص ٢٣٥ (درخواست آب و غذا).

٩/ ٣: گواهى عضوهاى بدن اهل آتش بر ضدّ آنها

قرآن‌

«و [ياد كن‌] روزى را كه دشمنان خدا به سوى آتش گردآورده و بازداشت [و دسته دسته تقسيم‌] مى‌شوند، تا چون بدان رسند، گوششان و ديدگانشان و پوستشان به آنچه مى‌كرده‌اند، بر ضدّشان گواهى دهند».

«امروز بر دهان‌هاى آنان مُهر مى‌نهيم، و دست‌هايشان با ما سخن مى‌گويند و پاهايشان بدانچه فراهم مى‌ساختند، گواهى مى‌دهند».