بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٩ - ٤/ ٢ پناه جستن به خدا از آتش

مى‌برم. اينك در پيشگاه تو، كسى ايستاده است كه از آتش به تو پناه آورده است.

٩٥. امام حسين عليه السلام: بار خدايا! ... از تو درخواست مى‌كنم كه مرا از آتش بِرَهانى.

٩٦. امام زين العابدين عليه السلام: بار خدايا! آزادى‌ام را از آتش، از تو درخواست مى‌كنم.

٩٧. امام زين العابدين عليه السلام‌- در دعاى نماز شب-: بار الها! به تو پناه مى‌برم از آتشى كه هر كه نافرمانى تو كند، با آن، به سختى مجازاتش مى‌كنى و هر كه از خشنودى تو دورى گزيند، بِدان تهديدش كرده‌اى؛ از آتشى كه روشنايى‌اش تاريكى، اندكش دردناك و دورش نزديك است؛ از آتشى كه شعله‌هايش يكديگر را فرو مى‌بلعند و بر يكديگر تازيانه مى‌كوبند؛ از آتشى كه استخوان‌ها را مى‌پوساند و ساكنانش را آب جوشان مى‌نوشاند؛ از آتشى كه نه بر جان كسى كه به پايش زارى كند، دلسوزى مى‌كند، و نه بر كسى كه از او خواهش و التماس كند، رحم مى‌آورد، و نه قادر است كه بر كسى كه در برابرش خاكسارى مى‌كند و سر تسليم فرود مى‌آورد، سبك گيرد؛ بلكه با ساكنان خويش، با دردناك‌ترين شكنجه و سخت‌ترين كيفر برخورد مى‌كند.

و به تو پناه مى‌برم از كژدم‌هاى آن [آتش‌]، كه دهان‌هايشان را گشوده مى‌دارند، و از مارهاى آن، كه نيش‌هايشان را به هم مى‌سايند، و از نوشاك آن، كه دل و روده ساكنانش را تكه تكه مى‌كند و قلبشان را از بيخ بر مى‌كَند! از تو مى‌خواهم كه مرا به چيزى ره‌نمون شوى كه از چنين آتشى دور گردانَد و آن را به تأخير اندازد.

٩٨. امام باقر عليه السلام: بار خدايا! به حقّ كتاب آسمانى‌ات و آنچه در آن است- از جمله:

شكوهمندترين و بزرگ‌ترين نامت و ديگر نام‌هاى نيكويت و مايه‌هاى بيم و اميد-، از تو درخواست مى‌كنم كه مرا در شمار آزاد شدگانت از آتش قرار دهى.

٩٩. امام باقر عليه السلام: بار خدايا! عافيت تو را در همه كارهايم، از تو مى‌خواهم و از خوارى در دنيا و عذاب آخرت، به تو پناه مى‌برم.