بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣٣ - ٩/ ٦ درخواست تخفيف

ندا مى دهند [و] مى‌گويند: «جمعيت شما و آن [همه‌] گردنكشى كه مى‌كرديد، به حال شما سودى نداشت.»* «آيا اينان همان كسان نبودند كه سوگند ياد مى‌كرديد كه خدا آنان را به رحمتى نخواهد رسانيد؟» « [اينك‌] به بهشت درآييد. نه بيمى بر شماست و نه اندوهگين مى‌شويد»».

حديث‌

٢٥٢. مجمع البيان‌- به نقل از ابن عبّاس، در باره آيه: «و اهل اعراف، مردانى را كه آنها را از سيمايشان مى‌شناسند، ندا مى‌دهند»-: يعنى با خصوصياتشان آنها را مى‌شناسند و با نام و كنيه صدايشان مى‌زنند و سرانِ مشركان را نام مى‌برند.

٩/ ٦: درخواست تخفيف‌

قرآن‌

«و كسانى كه در آتش‌اند، به نگهبانان جهنّم مى‌گويند: «پروردگارتان را بخوانيد تا يك روز از اين عذاب را به ما تخفيف دهد». مى‌گويند: «مگر پيامبرانتان دلايل روشن به سوى شما نياوردند؟». مى‌گويند: «چرا». مى‌گويند: «پس بخوانيد؛ ولى دعاى كافران جز در بيراهه نيست». در حقيقت، ما فرستادگان خود را و [نيز] كسانى را كه گرويده‌اند، در زندگى دنيا و روزى كه گواهان بر پاى مى‌ايستند، يارى مى‌كنيم؛ همان روزى كه ستمگران را پوزش‌خواهى‌شان سود نمى‌بخشد و براى آنان لعنت است و برايشان بدفرجامىِ آن سراى است».

حديث‌

٢٥٣. الدرّ المنثور- به نقل از ابن جَريج-: روايت شده است كه دوزخيان به نگهبانان جهنّم مى‌گويند: «پروردگارتان را بخوانيد تا يك روز از اين عذاب را به ما تخفيف دهد»؛ ولى آنان تا مدّتى كه خدا بخواهد، پاسخ دوزخيان را نمى‌دهند و پس از مدّتى كه پاسخشان را مى‌دهند، مى‌گويند: «پس بخوانيد؛ ولى دعاى كافران جز در بيراهه نيست». دوباره به نگهبان دوزخ مى‌گويند كه: «اى مالك! پروردگارت [را بخوان تا]