بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٩ - ٣/ ٢ هشدار پيامبر(ص)

٤٥. صحيح مسلم‌- به نقل از ابو هريره-: چون آيه‌ «و خويشان نزديكت را هشدار ده» نازل شد، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله قريش را فرا خواند. چون آنان گرد آمدند، پيامبر صلى الله عليه و آله ايشان را گروهى و تك‌تك، مخاطب ساخت و فرمود: «اى فرزندان كعب بن لُؤَى! خويشتن را از آتش، نجات دهيد. اى فرزندان مُرّة بن كعب! خويشتن را از آتش، نجات دهيد. اى فرزندان عبد شمس! خويشتن را از آتش، نجات دهيد.

اى فرزندان عبد مناف! خويشتن را از آتش، نجات دهيد. اى بنى هاشم! خويشتن را از آتش، نجات دهيد. اى بنى عبد المطّلب! خويشتن را از آتش، نجات دهيد. اى فاطمه! خويشتن را از آتش، نجات ده؛ زيرا در برابر خدا، از من براى شما كارى ساخته نيست، جز آن كه شما [با من‌] رشته خويشاوندى داريد و من به سبب آن [و براى پذيرايى‌]، كام شما را تر خواهم كرد».[١]

٤٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: چيزى را چون آتش [- جهنّم‌] نديده‌ام كه گريزان از آن، خفته باشد! و نه چونان بهشت كه جوينده آن، خفته باشد!

٤٧. مسند ابن حنبل‌- به نقل از انَس-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به جبرئيل عليه السلام فرمود: «از چه روست كه ميكائيل را هرگز خندان نديده‌ام؟».

جبرئيل عليه السلام گفت: از زمانى كه آتش آفريده شد، ميكائيل عليه السلام ديگر نخنديد.

٤٨. صحيح البخارى‌- به نقل از ابن عبّاس-: يك بار كه خورشيد گرفتگى رخ داد، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نماز خواند و سپس فرمود: «آتش [- دوزخ‌] به من نمايانده شد و

[١]. يعنى: به خاطر اين پيوند خويشاوندى، در دنيا با شما صله رحم به جا مى‌آورم؛ امّا در برابر خداوند، كارى از من براى شما ساخته نيست.