رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٢٧٨ - باب بداءة القول في الطهارات

اللّه له بها عشر صلوات و محا عنه عشر خطايا عظام»[١].

بيست و هشتم: اصل وضو از براى سجده تلاوت مطلقاً سنت است، و شرط كماليت‌[٢] است نه شرط صحت- على ما هو الأصح-.

و پيش بعضى از براى سجدات عزائم بخصوصها واجب است و ابن جنيد[٣] واجب مى‌داند مطلقاً و شرط اصل صحت مى‌داند. و روايت أبي بصير[٤] از امام صادق (ع) نفى آن مى‌كند و به منطوق متن، دلالت بر آن دارد كه طهارت مطلقاً شرط سجده تلاوت نيست، و از جنب و حائض نيز صحيح است.

و شيخ طوسى در نهايه‌[٥] منع صحت آن از حائض كرده است؛ بنا بر روايتى كه در باب حائض بخصوصها نقل كرده‌[٦].

بيست و نهم: كسى كه تكفين ميت مى‌كند سنت است كه از براى تكفين وضو كند، به طريق وضوى نماز، پس بعد از وضو تكفين ميت كند، چنانچه شيخ شهيد- ;- در بيان و در ذكرى‌[٧] آورده است.

سى‌ام: اگر كسى مس باطن دبر يا احليل خود كند، مستحب است كه اعاده وضو كند و همچنين اگر مس باطن يا ظاهر دبر يا قُبُل ديگرى كرده باشد، به ظاهر يا به باطن كف، خواه حلال و خواه حرام، اعاده وضو سنت است.

[١]. من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ٢١٨، باب سجدة الشكر، ح ٩٧١.

[٢]. چنين آمده در« الف» و احتمالًا صحيح« كمال» باشد.

[٣]. مختلف الشيعة، ج ٢، ص ١٨٥، م ١٠٣.

[٤]. الكافي، ج ٣، ص ٣١٨، ح ٤.

[٥]. النهاية في مجرّد الفقه و الفتاوى، ص ٢٥.

[٦]. تهذيب الاحكام، ج ٢، ص ٢٩٢، ح ١١٧٢.

[٧]. البيان، ص ٧٣؛ الذكرى، ج ١، ص ٣٧٥.