رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٣٣٨ - مسنونات و مكروهات از آداب استنجاء

ششم: «تنحنح» سه بار در استبراء سنت است مطلقاً، مرد را و زن را، و فيما سبق‌[١] ذكر كرديم كه سلار بن عبد العزيز بر مردان واجب مى‌داند، و ابن جنيد بر زنان‌[٢].

هفتم: به حسب اعتبار خصوصيت استنجاء، مستحب است كه آب و آلات استنجاء مباح بوده باشد، و اگر مغصوب باشد استنجاء- به آن اعتبار كه استنجاء است- به آن آلات مكروه خواهد بود، اگر چه از جهت اعتبار تصرّف در مغصوب حرام است، مثل وضو از اناء مغصوب يا طلا يا نقره.

هشتم: سنّت است كه متخلّى خود بنفسه مباشر استنجاء باشد، و اگر ديگرى را متولى سازد، مثل كنيزى كه ملك او يا مزوّجه يا محلّله او باشد، جايز است و حرام نيست.

نهم: مستحب است كه آلات استنجاء مقصور باشد بر زمين، مثل سنگ يا كلوخى كه مستحكم شده باشد- به كسر كاف، بر صيغه اسم فاعل- يا نبات زمين، مثل چوبى كه صلابت و استحكام داشته باشد و پوست يا خرقه يا آجر و امثال آنها نبوده باشد.

دهم: سنت است اكمال نصاب ثلاثة احجار، در صورتى كه زوال عين نجاست به كمتر از آن شده باشد، به جهت رعايت احتياط و خروج از عهده خلاف.

يازدهم: اگر اكمال نصاب ثلاثة احجار مزيل عين نباشد، ايتار عدد ما فوق ثلاثة- يعنى قطع استنجاء بر عدد وتر كردن- سنت است، و اگر در عدد زوج فوق ثلاثة، عين زايل شود، اقتصار بر آن مكروه است، و رسول ٦ فرموده است: «إذا استنجى‌[٣]

[١]. در فراز شماره ... در صفحه ٣١٥ آمده است.

[٢]. المراسم، ص ٣٢، قول ابن جنيد يافت نشد.

[٣]. در همه نسخه‌ها:« إذا استجمر» و ما نص را طبق كتب روايى آورديم.