رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ١٦٣ - نسخه خطى

كذارد. و درمعنى ترديد چنين به خاطر رساند كه اكر واجب به جمعه، مؤدّى شده باشد اين سنّتى باشد و الاّظهر باشد.

وبعضى جزم به حسن ايقاع ظهر، بى اشاره به ترديد مذكور كرده اند و ظاهراً مرادشان راجع به ترديد مى‌شود.

ومنشأ آنچه كفته شد از جمع ظهر مردود با جمعه قريب به منشأ جمعى است كه ميان ظهر و جمعه مى‌شود درصورت احتمال مقارنه دو جمعه در مادون فرسخ و جمعى است كه ميان تيمّم ووضو به آب مشتبه به كُلاب مى‌شود همچنانچه در كلام فقها مصرّح است.

وجمعه دو ركعت است جهراً مسبوق به دو خطبه و بهتر آن است كه بعد از فاتحه در ركعت اوّل سوره جمعه بخواند و پيش از ركوع قنوت به جاى آورده و درركعت دويم بعداز فاتحه، سوره منافقين بخواند و بعد از رفع از ركوع، قنوت ديكر به جاى آورد.

و ظاهراً بهتر آن است كه هركدام از خطبتين مشتمل بر حمد بارى تعالى و شهادتين و صلات بر پيغمبر- ٦- ووعظ و سوره و استغفار براى مؤمنين و مؤمنات باشد و در خطبه دويم ذكر ائمّه اثنى عشر :- كند و بعد از آن ختم به‌ «إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ» ال‌آيه، كند.

وظاهراً لازم است كه امام و خطيب يك شخص باشد مكر آن كه ضرورتى به هم رسد.

وخطبه مذكوره مى‌بايد كه به عربى باشد و اكر عددى كه شرط انعقاد است قدر واجب را به عربى نفهمند دور نباشد كه به فارسى اكتفا توان كرد چنانچه در ذكرى محتمل دانسته و دور نباشد كه احوط جمع ميان فارسى و عربى باشد و در خطبه استقبال قوم كرده پيش از شروع، سلام برايشان دهد و درما بين خطبتين جلسه خفيفه به جاى‌