رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٤٥٨ - باب دوم در بيان كيفيت تضمن آيات سوره منافقين بر مذمت تاركين جمعه

روايات را تابع رأى خود گردانند و رأى خود و رأى امثال خود را اصل قرار دهند، بلكه بايد ادلّه شرعيّه را اصل، و رأى خود را تابع گردانند.

و در آيه چهارم: «وَ إِذا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسامُهُمْ وَ إِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ» اشاره است به آن كه از جمله صفات منافقين آنست كه غالباً خوش كلام و خوش اندام‌اند و مردمان بيشتر سخن ايشان را قبول مى‌كنند، حتّى آن كه سخن ايشان پيغمبر ٦ را خوش مى‌نمود، و حق- عزّ شأنه- حذَر فرمود حضرت پيغمبر ٦ و مؤمنان را از ايشان.

و آيه پنجم: «وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ وَ رَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَ هُمْ مُسْتَكْبِرُونَ» اشاره است به آن كه از جمله صفات منافقين آن كه اگر بگويند به ايشان كه:

بياييد به جايى كه مسجد است كه تا آمرزش خواهد از براى شما رسول خدا ٦ در خطبه نماز- و در اين زمان استغفارى كه علماء مى‌كنند در خطبه نماز است- سرهاى خود را مى‌جنبانند و بر مى‌گردانند و اعتقاد نمى‌كنند و مردم را از حق برمى‌گردانند و خود را بزرگ مى‌شمارند.

و از اين آيه ظاهر مى‌شود كه در خطبه استغفار و طلب آمرزش از براى مؤمنان بايد كرد و از اين آيه مستفاد مى‌شود كه سبب عدم مغفرت گناهان ايشان چهار چيز است:

اول: نيامدن به محلّ استغفار، كه مسجد و خانه خدا است؛

دوم: ترك حضور به نماز جمعه و خطبه است؛

سوم: مردم را از مسجد برگردانيدن؛

چهارم: استكبار كردن از قبول حق.

و آيه ششم: «سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ»