رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٣٦١ - باب سيم سنن الاستطابة المطلقة

[١٥٢] مسألة: رسول اللّه ٦ مختون و مطهّر متولد شده است اجماعاً، و همچنين ائمه معصومين- صلوات اللّه عليهم اجمعين- على الأصحّ، در باب النوادر- كه آخر كتاب من لا يحضره الفقيه است- موثقه عليّ بن الحسن بن فضال عن أبيه عن مولانا أبي الحسن عليّ بن موسى الرضا- صلوات اللّه عليه- در علامات امام مفترض الطاعة مروىّ است، و از جمله آن علامات معدوده اين است كه فرموده: «و يلد مختوناً و يكون مطهّراً»[١] «يلد» اينجا به معنى يولد است، از باب مجاز لغوى و يا در اسناد، تجوّز شده از باب مجاز عقلى مثل يمطر المطر و يجرى النهر؛ چه معلوم است كه در حقيقت ماطر سحاب است و نه مطر و جارى آب نهر است نه نهر و مجاز عقلى در كلام، از باب بلاغت مستوفر الشيوع و اين تجوّز عقلى، به خصوص در احاديث، متكرر الورود است و نيز فرموده است: «و يكون محدّثاً، و يستوي عليه درع رسول اللّه ٦، و لا يرى له بول و لا غائط؛ لأنّ اللّه عزّ و جلّ قد وكّل الأرض بابتلاع ما يخرج منه»[٢].

«محدّث»- به فتح دال مشدّده- بر صيغه مفعول آن است كه آواز حديث ملائكه بشنود، بدون آنكه در نظر او شبحى مرئى و متمثّل شود[٣] و آنكه امام با نبى (ع) شريك باشد در اين خاصيت كه زمين نجو او را ابتلاع نمايد، چنانچه در اين حديث فرموده است، مطابق است با مناطيق بسيارى از احاديث، و در اصول اخبار اهل البيت (ع) وارد است كه در زمان حرب معاوية زمين نجو امير المؤمنين على (ع) را ابتلاع نموده است‌[٤] و در تفسير مشهور عسكرى- كه به مولاى ما صاحب العسكر (ع) منسوب است-

[١]. من لا يحضره الفقيه، ج ٤، ص ٤١٨.

[٢]. من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ٢٣.

[٣]. بحار الأنوار، ج ٢٦، ص ٧٩ و ج ٤٠، ص ١٤٠.

[٤]. خاتمة مستدرك الوسائل، ج ٥، ص ١٩٢.