بنابراين به برادر مرد از تركه همسرش، «٢٤» سهم از «٩٦» سهم و از تركه پسرش «٥» سهم از «١٢» سهم، و از تركه دخترى كه شوهر دارد «١» سهم از «٦» سهم، و از تركه دخترى كه شوهر ندارد «٢» سهم از «٣» سهم تعلّق مى‌گيرد؛ تمام اين سهام به انتقال به وى مى‌رسد و از اصل بهره‌اى ندارد.

و به پدر زن از تركه زن «٥٨» سهم از «٩٦» سهم تعلّق مى‌گيرد كه از اين مقدار «١٦» سهم از اصلِ مالِ زن مى‌باشد، بقيّه به انتقال به وى رسيده است و از تركه مرد «٥٠» سهم از «٦٤» سهم، و از تركه پسر «٤» سهم از «١٢» سهم، و از تركه دخترى كه شوهر دارد «٢» سهم از «٦» سهم، و از تركه دخترى كه شوهر ندارد «١» سهم از «١٣» سهم- كه همگى به انتقال بوده است- تعلّق مى‌گيرد. و به زنِ پسر از تركه پدرش «٧» سهم از «٦٤» سهم، و از تركه مادرش «٧» سهم از «٩٦» سهم به انتقال، و «٣» سهم از «١٢» سهم از اصل تركه، تعلّق مى‌گيرد. و به شوهر دختر از اصل تركه دختر «٣» سهم از «٦» سهم، و از تركه پدرِ دختر «٧» سهم از «٦٤» سهم، و از تركه مادرش «٧» سهم از «٩٦» سهم به انتقال تعلّق مى‌گيرد.

مثال سوم: دو برادر و يك خواهر پدرى و مادرى، و جدّ پدرى آنها زير آوار مرده‌اندو جدّ از خود برادر و خواهر، و برادر و خواهر از خود پسرِ برادرِ ديگر مادرى بجا گذاشته‌اند؛ چگونه ارث ميان آنها تقسيم مى‌شود؟

بايد توجه داشت كه در اين صورت اصل مال جد «٥» سهم است؛ «٢» سهم به هر يك از برادران، و «١» سهم به خواهر تعلّق مى‌گيرد كه همگى به پسرِ برادرِ آنها كه زنده است منتقل مى‌شود و به خواهر و برادر او با وجود فرزندانِ فرزندان وى چيزى نمى‌رسد.

و اصل مال هريك از دو برادر «٥» سهم است كه «٢» سهم آن به جدّ مى‌رسد و چون اين «٢» سهم قابل تقسيم بر وارثان وى نيست، «٥» را در «٣» ضرب مى‌كنيم تا اصل مال به رقم «١٥» برسد؛ از اين «١٥» سهم «٦» سهم به جدّ تعلّق مى‌گيرد كه «٢» سهم آن به خواهر وى و «٤» سهم آن به برادرش منتقل مى‌شود، و بقيّه «١٥» سهم به برادر و خواهر مى‌رسد كه از آنها به پسر برادرشان منتقل مى‌شود.