رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٢٩٣ - باب بداءة القول في الطهارات

غسل مس ميت، شرط صحت عبادتى است كه اباحت آن مشروط باشد به وضو، پس غسل مس ميت از براى اباحت صوم و دخول مسجدين و لبث در مساجد و قراءت عزائم صحيح نيست؛ چه حدث مس مانع از هيچ‌يك از اين امور نيست، بلكه همين مانع اباحت نماز و طواف و مس خط مصحف است و آنچه ملحق به آن باشد، و غسل مس از براى اباحت نماز مطلقاً و طواف واجب و مس خط مصحف صحيح است، و نيز از براى افضليت و اكمليت طواف مندوب و لبث در مساجد و قراءت عزائم صحيح است و رفع حدث مى‌كند و اباحت نماز به آن حاصل مى‌شود و مختار تذكره و معتبر[١] آن است كه ميان غايات اصلًا فرق نيست، بلكه حدث مس مانع جميع است و هرچه اباحت آن مشروط به غسل جنابت است، به غسل مس ميت نيز مشروط است.

[٥٨] أساس: تيمم واجب مى‌شود بدل از وضو و غسل، از براى هرچه غسل و وضو از براى آن واجب است، و سنّت است از براى هرچه وضو و غسل از براى آن سنّت است، و مباح مى‌شود به تيمم هرچه به غسل و وضو مباح مى‌شود.

و تيمم مختص است در ميان طهارات ثلاث به خروج جنب از هريك از مسجدين اعظمين، خواه جنابت در مسجد عارض شده باشد يا مجنب از خارج جاهلًا يا ناسياً يا عامداً داخل مسجد شود، كه به جهت خروج، تيمم واجب است.

و اصحّ آن است كه غسل جايز نيست اگر چه مستلزم تعدّى نجاست به مسجد نباشد، خواه زمان تيمم مساوى زمان غسل باشد و خواه كمتر، و خواه بيشتر؛ به دليل روايت در تيمم‌[٢].

[٥٨] مسألة: اين تيمم بدل از غسل نيست، بلكه اصيل و مستقل است، و نيت‌

[١]. تذكرة الفقهاء، ج ١، ص ٦٤( الحجريّة)، المعتبر في شرح المختصر، ج ١، ص ٣٩١.

[٢]. تهذيب الأحكام، ج ١، ص ٤٠٧، ح ١٢٨٠.