رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٣٧٢ - باب چهارم وظائف دخول الحمام و آداب الاستحمام و سائر ما يرتبط بذلك

است اگر چه مكروه باشد[١] و «نِسائِهِنَّ» عبارت است از زنانى كه اهل خدمت باشند از حرائر و إماء، چنانكه در كشّاف مذكور شده، و جدّ محقق من- اعلى اللّه درجته- در شرح قواعد گفته: «اصح قول مشهور است» و پيش من قول مشهور اقوى، و قول شيخ طوسى احوط است، پس زنان مسلمات را در حمام با زنى يهوديه و نصرانيه يا مجوسيه داخل شدن، و با ايشان مجتمع بودن، بر قول شيخ حرام است و بر قول مشهور مكروه هرچند با ازار بوده و مئزر بسته باشند.

[١٦٢] مسألة: خنثى كه مشكله بوده باشد، ديدن هر مرد اجنبي وزن اجنبيه بر او حرام است اجماعا، پس او را نه با مردان اجانب در حمام مجتمع بودن جايز است و نه با زنان اجنبيات.

[١٦٣] مسألة: بر ولى صبى مميّز غير بالغ، واجب است كه در حمام مئزر بر او به ببندند و نگذارند كه مكشوف العوره باشد؛ چه عورت او به منزله عورت حيوانات نيست.

[١٦٤] مسألة: اصح آن است كه خصىّ‌[٢] مطلقاً، خواه مجبوب باشد و خواه ممسوح‌[٣]، بر او ديدن مالكه خود و بر مالكه او ديدن او، حرام است، پس جايز نيست كه با مالكه خود داخل حمام شود هرچند هر دو با مئزر و مستور العوره بوده باشند.

[١٦٥] مسألة: أشهر و أصحّ آن است كه بر مسلم ديدن عورت مسلم و كافر مطلقاً حرام است، و غضّ بصر از عورت كافر و مسلم واجب است، همچنان كه ستر عورت‌

[١]. نگاه كنيد به: جامع المقاصد، ج ١٣، ص ٢٧.

[٢].« خصىّ» به كسى گفته مى‌شود كه أخته باشد.

[٣].« ممسوح» به كسى گفته مى‌شود كه هيچ يك از اعضاى تناسلى مرد و يا زن را نداشته باشد.