رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٣٧٠ - باب چهارم وظائف دخول الحمام و آداب الاستحمام و سائر ما يرتبط بذلك

دخول حمام داشته است‌[١]، و در ترغيب و حثّ بر آن فرموده: «نعم البيت الحمام، تذكر فيه النار، و يذهب بالدرن»[٢]، و «تذكر» بصيغه مؤنث مجهول، و «نار» آتش دوزخ، و «يذهب» به صيغه مذكر مجهول، و «درن» به تحريك: وسخ و چرك بدن و نجاست وهمى [كذا] حدث را نيز مثل جنابت و غير آن، شامل است و همچنين سيد الساجدين (ع) مواظب استحمام بوده‌[٣] و ابو جعفر الباقر (ع) داخل حمام ملك خود مى‌شده.[٤]

و استحمام به آن حمام مى‌كرده است‌[٥].

در كافى صحيحه ابن ابى عمير عن رفاعة بن موسى عن أبي عبد اللّه الصادق (ع)، قال:

«قال رسول اللّه ٦: من كان يؤمن باللّه و اليوم الآخر فلا يدخل الحمام إلّا بمئزر»[٦] مروىّ است و آنچه از امير المؤمنين- صلوات اللّه عليه- و از أبي عبد اللّه الصادق (ع) روايت شده:

«بئس البيت الحمام؛ يهتك الستر و يذهب بالحياء و يبدي العورة»[٧] مراد از آن منع است از دخول حمام بي‌مئزر چنانكه تتمه حديث صادق (ع) از طريق فقيه كه فرموده: «نعم البيت الحمام يذكر حرّ النار»[٨] بر آن دلالت مى‌كند.

[١]. تهذيب الأحكام، ج ١، ص ٣٧٧، ح ١١٦٦.

[٢]. الكافي، ج ٦، ص ١٩٦، ح ١، من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ١١٥.

[٣]. عبارت در بعضى از نسخه‌ها چنين بوده و مراد اين است كه حضرت زين العابدين بر استحمام مواظبت داشتند.

[٤]. الكافي، ج ٦، ص ٤٩٧، ح ٧، تهذيب الأحكام، ج ١، ص ٦٥، ح ٢٦.

[٥]. در بعضى از نسخه‌ها:« و استحمام به آب حمام مكروه است، و مراد آبى است كه استعمال شده باشد در غسل و غيره چنانچه خواهد آمد.

[٦]. كافى، ج ٦، ص ٤٩٧، ح ٣، و مراد از مئزر، لنگ است.

[٧]. من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ١١٥.

[٨]. من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ١١٥.