رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٤٩٧ - دلايل سرايت نجاست از متنجس

النصارى، فأكون معهم في بيت واحد، و آكل من آنيتهم. فقال (ع): يأكلون من لحم الخنزير؟ قلت: لا. قال: لاباس.[١]

من نصرانى بودم، سپس اسلام آوردم به امام صادق (ع) عرض كردم: خانواده‌ام نصرانى اند وبا آنان در يك خانه زندگى كرده، در ظرفهايشان غذا مى‌خورم. حضرت فرمود: آيا گوشت خوك مى‌خورند؟ گفتم: خير. امام فرمود: اشكالى ندارد.

(ه) در خبرى آمده است: اگر گلى كه با آب باران درست شده- در سه روز اول- به لباسى اصابت كند، نجس نمى‌شود، مگر دانسته شود كه بعد از باران، چيزى آن را نجس كرده است، و اگر بعد از سه روز اصابت كند، بايد لباس تطهير گردد.[٢]

[بنابر اين گل متنجس، سبب نجس شدن لباس ميشود].

جواب:

اگر گِل، نجس باشد در هر حال بايد لباس شسته شود. همچنين دستور امام مبنى بر شستن لباس بعد از سه روز، بى ترديد به معناى استحباب است، بنابراين دلالت بر مدّعا ندارد.

(و) احول درباره كسى كه پا بر جايى غير نظيف نهاده، سپس به محل نظيفى مى‌رود، به نقل از امام صادق (ع) چنين مى‌گويد:

لا بأس اذا كان خمسة عشر ذراعا او نحو ذلك.[٣]

اگر پانزده ذراع يا در حدود آن، از آن محل دور شود، اشكالى ندارد.

[١]. كافي ٦: ٢٤٦.

[٢]. همان، ج ٣، ص ١٣.

[٣]. كافي ٣: ٣٨.