رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ١٧٢ - تنبيه

وظاهراً هركاه شخصى امام جمعى شده نماز جماعت كرده باشد اعاده آن نماز با جمعى ديكر جماعت نتواند كرد مكر در نما زخوف و آنچه جمعى به آن تصريح كرده اند از صحّت آن، دليلى واضح ندارد.

وهمچنين است حكم شخصى كه اقتداء به شخصى كرده نماز جماعت به جاى آورده باشد و خواهد كه همان نماز را ثانياً به جماعت كند اما نمازى را كه به انفراد كرده باشد اعاده آن جماعت نيكوست خواه معيد امام باشد وخواه مأموم.

وظاهراً هركاه اقتدا به فعل آيد بى ضرورتى قصد انفراد كردن و بقيّه نماز را منفرداً به جاى آوردن نيكو نباشد.

و به واسطه ادراك دو نماز با يك نماز امام اين معنى را به جاى نياورد.

ومى بايد كه درافعال و اذكار تابع امام باشد و هيچ چيزى را پيش از وى به فعل نياورد و اكر بعضى از اذكار پيش ازامام واقع شود و قدر واجب را بعداز ذكر امام به جاى آورد ظاهراً خللى درنماز او به هم نمى‌رسد.

واكر فراموش كرده سر، پيش از امام ازركوع يا سجود بردارد ظاهراً عود كردن به ركوع و سجود با امام اوجه از ايستادن است و همچنين اگر پيش از امام ركوع يا سجود نسياناً كند سر برداشتن و با امام عود كردن ظاهراً اوجه است اگر چه احوط درصورتين اعاده نماز است.

و اكر متعمّداً سرپيش از امام از ركوع يا از سجود بردارد جمعى چنين ذكر كرده اند كه صبر مى‌كند تا امام سر بردارد و به متابعت امام عود به ركوع و سجود نمى‌كند و نمازش صحيح است نظر به روايت مطلقه كه متضمّن آن است كه چون مقتدى پيش از امام سر از ركوع بردارد عود نمى‌كند و دراين دغدغه تمام هست و بطلان نماز او خالى از قوّتى نيست. ونحو اين است پيش از امام متعمداً ركوع يا سجود كردن.