رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٣٠٥ - اما وظائف تخلى

كراهت نسبت به راكد، و در بعضى شهرها مانند بلاد شام آبهاى جارى مخصوص طهارتخانه و كنيف مى‌باشد از براى شستن و بردن اخباث و فضلات. جدّ من در شرح قواعد مى‌گويد: اگر قائل شويم به عدم كراهت قضاى حاجت در آن آبها، بعيد نخواهد بود.[١]

ششم: ايستاده بول كردن مكروه است، اگر چه مخرج در قاروره يا انايى بوده باشد و بول در هوا واقع نشود. رسول خدا ٦ فرموده است: كه بول كرده ايستاده بى‌علتى و عذرى از شمار جفا[٢] است‌[٣]، و از أبى عبد اللّه الصادق (ع) مروىّ است كه هركس ايستاده بول كند بيم آن هست كه شيطان او را تخبيل كند[٤]- به خاء معجمه و باء موحّده- يعنى عقل او را فاسد كند.

هفتم: تطميح در بول، يعنى بول كردن در هوا، خواه نشسته و خواه ايستاده، مكروه است و بر بالاى بامى يا بالاى ديوارى بر كناره بام يا كنار ديوار نشستن و در هوا به جانب سفل بول كردن، از جمله تطميح است و در حديث شريف نبوى نهى از آن واقع شده.[٥]

هشتم: تخلّى و دفع فضله در مشارع، مكروه است و آن جمع مشرع است، يعنى محل آب برداشتن مردم از نهر.

نهم: در شوارع نيز مكروه است و آن جمع شارعه است، يعنى طريق و ممرّ مردم، خواه شارع عام باشد و خواه مختص به قومى.

[١]. اين كتاب در دسترس نيست.

[٢].« جفا» يعنى دور بودن از آداب شرعيه. رجوع كنيد به: الفوائد المليّة، ص ٤٧.

[٣]. الخصال، ج ١، ص ٥٤، ح ٧٢.

[٤]. وسائل الشيعة، ج ١، ص ٣٢٩، ب ١٦ از ابواب احكام الخلوة، ح ١.

[٥]. وسائل الشيعة، ج ١، ص ٣٥٢، ب ٣٣ از ابواب احكام الخلوة، ح ١، ٤ و ٨.