رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٢٩٧ - باب بداءة القول في الطهارات

[٦٩] مسألة: جنب يا حايض منقطعة الحيض، چون تيمم شرعى كرده باشد از براى استباحت نماز، يا از براى اباحت لبث در مسجد، ما دام كه بر آن تيمم باشد، او را خوابيدن در مسجد جايز است و حرام نيست، به اتفاق. اما بر قول أصحّ به سبب آنكه تيمم بدل از غسل رفع حدث اكبر مى‌كند تا وقت امكان غسل، و اين رافعيّت به حدث اصغر منتقض نمى‌شود، پس متيمم در حالت خواب نيز حدث جنابت و حيض از او مرتفع است، چنانكه در حالت بيدارى و لبث در مساجد او را جايز. و اما بنا بر قول اكثر متأخرين كه تيمم را رافع نمى‌دانند اصلًا، و حدث اصغر را ناقض تيمم مى‌شمرند مطلقاً؛ به سبب آنكه متيمم در زمان بيدارى متطهّر است و لبث در مسجد او را مباح، و در حالت خواب از دايره اختيار بيرون است و قلم تكليف از او ساقط و نيز روايت به خصوص اباحت خوابيدن جنب متيمم در مسجد وارد است و اين خواب در اباحت، نظير خواب جنب است در شب ماه رمضان بعد از انتباهتين تا طلوع فجر، نزد قائلين به اشتراط صحت صوم به طهارت قبل از طلوع صبح؛ چه آن خواب پيش ايشان سايغ و مباح است اجماعا، و لزوم قضا و كفاره مترتب است بر تفريط و تقصير كه ادراك طلوع صبح با طهارت فوت شده است، نه بر عقوبت و اثم، چنانچه علامه- ; تعالى- در منتهى صريحاً ذكر كرده است.

[٧٠] مسألة: تيمم از براى خوابيدن سنت است و بدل از وضو نيست، بلكه اصيل و مستقل است و از نيّت بدليت مجرد، و از وضو با وجود آب و قدرت بر استعمال افضل است، و مستند اين حكم روايت است و افضل آن است كه اين تيمم بر روى زمين پاك باشد، كه صعيد طيّب عبارت از آن است، و شرط نيست كه البته بر خاك يا بر زمين يا بر سنگ واقع شود، بلكه هرچه حاضر باشد كه في الجملة غبارى داشته باشد، كافى است، مثل رخت بدن يا رحل دابّة يا نمد يا