رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٢٦١ - اصل سوم وجوب نماز

درجه قبول بى‌بهره است و ملائكه كه بر اعمال بندگان موكل‌اند، آن نماز را به تمامى، درهم مى‌پيچند، به طريقى كه جامه‌[١] پاره پاره شده را درهم مى‌پيچند، و بر روى صاحبش ميزنند.

سابع: از طريق من لا يحضره الفقيه: «قال رسول اللّه ٦: إنّما مثل الصلاة فيكم كمثل السريّ- و هو النهر- على باب أحدكم، يخرج إليه في اليوم و الليلة، يغتسل منه خمس مرّات، فلم يبق الدرن مع الغسل خمس مرّات و لم تبق الذنوب مع الصلاة خمس مرّات‌[٢]»[٣].

مَثَل نماز يوميه در ميان شما نيست الّا چون مثل نهرى كه بر در خانه يكى از شما جارى بوده باشد و آن شخص هر شبانه روز پنج بار بيرون آيد و در آن نهر غسل كند و بدن خود را به آب آن نهر بشويد، همچنانچه وسخ و چرك بدن جسمانى با پنج مرتبه به آب آن نهر شستن باقى نمى‌ماند، وسخ و چرك روح مجرّد كه از ذنوب و معاصى عارض شده باشد نيز با اين نماز پنج وقت كه به منزله اغتسال و اغتماس در آب صافى روشن نهر حيوة حقيقى ابدى است، باقى نمى‌ماند و چنانچه آب آن نهر شرط است كه از ملاطخت‌[٤] و مخالطت نجاسات و قاذورات پاكيزه بوده باشد، نهر نماز نيز شرط است كه از ألواث‌[٥] و اقذار، شوائب خلل و فساد و قصور و نقصان، خالى و مجرد و به وظائف مكملات و متممات آراسته و مزيّن بوده باشد.

ثامن: از طريق من لا يحضره الفقيه، قال النبي ٦: «ما من صلاة يحضر وقتها

[١]. در« ص»: كهنه، و در بعضى از نسخه‌ها: جامه.

[٢]. قسمت آخر حديث از« ب» است.

[٣]. من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ٢١١، ح ٦٤٠.

[٤]. ملاطخت: ممازجت و آلوده بودن.

[٥]. الواث جمع لوث است، و در« ج»: ابواب.