رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٣٤٩ - باب سيم سنن الاستطابة المطلقة

هيئت اصلاح ديد، فرمود: اين چنين مى‌بايد، همه چنين كنيد.

و بالجملة، طول لحيه دأب يهود، و حلق و جزّ، زىّ مجوس، و اقتصاد، سنّت دين اسلام است.

عامّه محدّثين اهل سنت در اصول صحاح خود روايت كرده‌اند كه: در مشاجره‌اى كه ميان عايشه و عثمان گذشت، در اوائل خلافت، عايشه به عثمان گفت: «إنما سمّاك النبيّ (ع) باسم نعثل اليهودي، لحيانى»[١] و عثمان گفت: «انّ هذه الزعراء[٢] عدوّة للّه و لرسوله، ضرب اللّه مثلها في كتابه بامرأة نوح و امرأة لوط»، پس عايشه به مكّه معظّمه رفت، و هميشه تا عثمان زنده بود، مى‌گفت: «اقتلوا نعثلًا قتل اللّه نعثلًا»[٣].

«نعثل»- به تسكين عين مهمله ميان نون و ثاء مثلّثه مفتوحتين قبل از لام- اسم مردى است از يهود و «لحيانى» يعنى طويل اللحيه كه در مدينه متبركه مى‌بوده است و عثمان را از جهت طول اللحيه شبيه او ديده «نعثل» مى‌گفته گفته‌اند و رسول ٦ او را به اين اسم خوانده است. ابن اثير در نهايه به اين اعتبار گفته است: «كان أعداؤه يسمّونه نعثلًا؛ تشبيهاً برجل من مصر كان طويل اللحية اسمه نعثل، و قيل: النعثل الشيخ الأحمق، و ذكر الضباع، و منه حديث عائشة: اقتلوا نعثلًا- تعنى عثماناً- و هذا كان‌

[١]. رجوع شود به: الإيضاح، ابن شاذان، ص ٢٦٣ و بحار الأنوار، ج ٣١، ص ٢٩٧.

[٢]. در حاشيه« د» آمده است:« الزعراء: زنى كه موى پيش سر نداشته باشد».

[٣]. نگاه كنيد به: ايضاح ابن شاذان، ص ٦٣ و بحار الانوار، ج ٣١، ص ٣٩٧ و ٤٨٤ و مستدرك سفينة البحار، ج ٧، ص ٥١٨.