رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٣٤٤ - مسنونات و مكروهات از آداب استنجاء

نفيس از جواهر معادن، انفس از زبرجد، و شيخنا الشهيد- قدس اللّه روحه- در ذكرى گفته است: «و سمعناه مذاكرة»[١].

[١٢٦] مسألة: شيخنا الشهيد در نفليه ذكر كرده است كه استعمال بنْصر دست چپ در استنجاء سنّت است- يعنى ضمّ بنصر با وسطى مسبّحه و ابهام مستحب است- به خلاف حال استبراء كه استعمال بنصر آنجا سنت نيست.

[١٢٧] مسألة: پيش اصحاب ما، استنجاء از خروج ريح‌[٢] و سنگ و كرم غير ملطّخ‌[٣] به نجاست و از خواب كه مظنة خروج ريح است، واجب نيست و سنت نيست‌[٤] اجماعاً علامه- ; تعالى در نهايه گفته است: لقوله (ع): «من استنجى من ريح فليس منّا»[٥] و در حديث از اوصياء معصومين- صلوات اللّه عليهم- نفى وجوب و استحباب آن متكرر است.

[١٢٨] مسألة: آنچه بعد از استبراء از مخرج بول بيرون آيد، استنجاء ندارد از آن جهت كه نجس نيست و نقض وضو نمى‌كند. در صحيحه حريز از محمد بن مسلم از أبي جعفر الباقر (ع) در باب استبراء و كيفيت آن فرموده است: «فإن خرج بعد ذلك شي‌ء فليس من البول و لكنه من الحبائل»[٦] و «حبائل» جمع حباله است و «حباله» جمع حبل بر غير قياس و مراد عروقى است كه از جانب ظهر مى‌آيد و به مثانه- كه وعاء بول است- ارتباطى ندارد.

[١]. ذكرى، ج ١، ص ١٦٧.

[٢]. در بعضى از نسخه‌ها اضافه« است» است.

[٣]. يعنى آلوده.

[٤]. در« ب»« است».

[٥]. نهاية الاحكام، ج ١، ص ٨٦.

[٦]. الكافى، ج ٣، ص ١٩، ح ١.