رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٤٧٤ - متن رساله

محمّد صادق ٨ قال:

سألته عن امرأة أرضعتنى و أرضعت صبياً معي، و لذلك الصبي أخ من أبيه و أمّه، فيحلّ لي أن أتزوّج ابنته؟ قال: لابأس.

كذا رواه الشيخ، بسنده إلى يونس هذا.[١]

يعنى: به خدمت آن حضرت عرضه داشت نمودم كه زنى مرا و كودكى را با من شير داده است، و اين كودك برادر نسبى پدر مادرى دارد پس حلال است براى من كه دختر برادر او را تزويج نمايم؟

حضرت فرمودند: باكى نيست.

چه ازاين حديث ظاهر مى‌شودكه برادر نسبى پدر مادرى احد مرتضعين درصورت مفروضه برادر رضاعى مرتضع ديگر نمى شود، لهذا جايز است كه دختر او را تزويج نمايد.

بلكه ازاين جا به فهم مى‌آيد كه اگر به جاى برادر نسبى پدر مادرى خواهر نسبى پدر مادرى باشد، مرتضع ديگر را مى‌رسد كه او را به زنى بخواهد.

پس واضح شد كه همشيره رضاعى كذائى خواهر نسبى بربرادر نسبى اين خواهر چنانچه سفارش يافت حرام نيست، با آن كه اصل درهرچيز اباحه است تا آن كه برحرمتش دليلى قائم شود.

و درصورت مذكوره يعنى درصورتى كه دو صغيره اجنبيّه را با هم زن اجنبيّه شير دهد و برادر نسبى يكى خواهد كه آن ديگرى را به زنى بگيرد، هيچ دليلى برحرمتش نيست، پس به حكم اباحه اصليّه حلال باشد، چنان كه از حديث سابق الذكر نيز دانسته شد. و باللّه التوفيق.

[١]. همان، ج ١٥، ص ٢٨٠، ح ٣.