رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٣٠٢ - باب اول آداب الخلوة من الواجب و المندوب

و نزد ابن جنيد- ; تعالى- اجتناب از سمت قبله مطلقاً مستحب است.[١]

و علامه در نهايه ميگويد: محتمل است كه نهى از استدبار مختص بوده باشد به مدينه مشرّفه و مواضعى كه در حول مدينه مشرفه است؛ چه استدبار كعبه معظمه آنجا مستلزم استقبال بيت المقدس مبارك است و تعظيم بيت المقدس نيز لازم است‌

و هيچ يك از اين اقوال پيش من اصلى ندارد و اعتماد بر قول مشهور است.

و واجب است تطهير مخرجين از نجاست خبث بول و نجاست خبث غايط، به طريق مقرّر شرعى، و استنجا در اصلاح شرع عبارت از آن است، و احكام آن در باب ديگر خواهد آمد إن شاء اللّه تعالى و قول شيخ طوسى- ;- در استبصار[٢] آن است كه استبراء بعد از فراغ از بول واجب است قبل از استنجاء، و مشهور نزد اصحاب- رضوان اللّه تعالى عليهم- استحباب است‌

پس واجبات تخلّى بر قول استبصار چهار است و بر قول مشهور سه.

[٧٨] مسألة: اگر كسى به سبب عذرى مثل مرض، از جلوس و قيام عاجز باشد و مضطجع بر پهلو يا مستلقى بر پشت از خبثين متخلّى شود، استقبال منهيّ عنه در حق او، قياس بر استقبال مأمور به در وقت نماز است.

[٧٩] مسألة: اشبه آن است كه در مسجد، در قاروره يا انايى بول كردن، بر وجهى كه نجاست به مسجد و فروش و ادوات و آلات متعدّى نشود، حرام است؛ به جهت تعظيم مسجد، اگر چه ادخال نجاست غير متعدّى در مسجد جايز است، على الأقوى.

[٨٠] أساس: مشهور آن است كه مجموع وظائف تخلّى و استنجاء غير

[١]. مختلف الشيعة، ج ١، ص ٩٩، مسأله ٥٦.

[٢]. استبصار، ج ١، ص ٤٨، ب ٢٨.