رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٣٠١ - باب اول آداب الخلوة من الواجب و المندوب

عورت در تخلّى، وراى مطلق وجوب ستر عورت است؛ چه مى‌تواند بود كه امرى في نفسه واجب بوده باشد، و نيز از واجبات و وظائف امرى ديگر باشد.

پس قضاى حاجت تخلى در نظر ناظر محترم على المشهور، و مطلقا بنا بر قول ابن جنيد و ظاهر عبارت بيان، متضمّن دو فعل حرام، و منشأ استحقاق دو درجه عقاب است: يكى از جهت كشف عورت نمودن و ديگرى از جهت مكشوف العوره متخلّى بودن.

و وجوب ستر عورتين در نماز و تحريم نماز با كشف عورت نيز از اين قبيل است.

و واجب است در تخلى انحراف نمودن از سمت قبله به جانب مشرق يا مغرب و استقبال و استدبار قبله حرام است از باب تعظيم كعبه مكرّمه به نص حديث شريف نبوى و حديث اول سبطين و ثانى اوصياء معصومين- صلوات اللّه و تسليماته على النبيّ و عليهم اجمعين- و عورت را منحرف ساختن كافى نيست، چنانكه بعضى توهّم كرده‌اند، بلكه انحراف به جملگى بدن واجب است.

و مشهور آن است كه ميان صحرا و بنا در تحريم استقبال و استدبار فرق نيست، و شيخ مفيد- ;- فرق كرده، مى‌گويند: در صحرا حرام است و در أبنيه مكروه است.[١]

و در ذكرى قول شيخ مفيد بر اين وجه منقول شده كه در صحارى مكروه است نه در ابنيه.[٢]

و سلّار با مفيد موافقت كرده در صحرا حرام مى‌داند، نه در ابنيه‌[٣].

[١]. المقنعة، ص ٣٩ و ٤١.

[٢]. ذكرى الشيعة، ج ١، ص ١٦٣.

[٣]. المراسم، ص ٣٢.