رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٣٠٦ - اما وظائف تخلى

دهم: در زير شجره مثمره، يعنى درخت ميوه دار بارآور، مكروه است، هرچند بالفعل ميوه نداشته باشد و موضع كراهت آن مقدار زمين است كه مسقط ميوه آن درخت باشد.

نهى تنزيهى از همه اينها در احاديث وارد است و ابو جعفر الباقر (ع) فرموده كه: سرّ نهى، تعظيم ملائكه موكّله بر ثمار و اشجار است.[١]

يازدهم: مكروه است در فناى دار- به كسر فاء- يعنى فضاى در و پيشگاه درگاه خانه، كه عبارت است از حريم و داخل ملك نيست، خصوصاً افنية مساجد

و حريم مشاهد در حكم حريم مساجد است، به منطوق حديث كاظم (ع)[٢].

دوازدهم: در مجرى و ممرّ آب مكروه است، اگر چه بالفعل آب نداشته باشد.

سيزدهم: در في‌ء نزّال، يعنى موضع سايه كه محل نزول قافله و منزل ورود متردّدين باشد، أبو الحسن الكاظم (ع) بر آن نص كرده‌[٣] و رسول خدا ٦ فرموده: «ملعون المتغوّط في ظلّ النزّال»[٤].

و به طريقى ديگر: «ثلاث ملعون من فعلهنّ: المتغوّط في ظلّ النزّال، و المانع الماء المنتاب، و سادّ الطريق المسلوك»[٥].

چهاردهم: در ملاعن به نص حديث شريف نبوى‌[٦]- يعنى مواضع لعن- و تفسير كرده‌اند به مكان اجتماع مردم. و در حديث سيد الساجدين (ع)[٧] تفسير آن به درگاه‌

[١]. وسائل الشيعة، ج ١، ص ٣٢٧، ح ٨.

[٢]. الكافى، ج ٣، ص ١٦، ح ٥.

[٣]. الكافى، ج ٣، ص ١٦، ح ٥.

[٤]. تهذيب الاحكام، ج ١، ص ٣٠، ح ٨٠.

[٥]. وسائل الشيعة، ج ١، ص ٣٢٥، ب ١٥ از ابواب احكام الخلوة، ح ٤.

[٦]. الكافى، ج ٣، ص ١٥، ح ٢ و نگاه كنيد به: معاني الاخبار، ص ٣٦٨.

[٧]. وسائل الشيعة، ج ١، ص ٣٢٤، ب ١٥ از ابواب احكام الخلوة، ح ١.