رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٢٩٦ - باب بداءة القول في الطهارات

و اقوى پيش محققين ايشان آن است كه بر تقديرى كه تيمم بدل از غسل نيز شرط اباحت صوم بوده باشد، بيدار بودن بر آن تيمم لازم نيست و اعاده تيمم بعد از حدث اصغر واجب نيست.

و اين قول بعد از آنكه اشتراط صحت صوم به غسل مسلم باشد، اقرب است به تحقيق، بنا بر آنكه معلوم خواهد شد- إن شاء اللّه العزيز- كه تيمم رافع حدث است تا وقت تمكّن از مبدل منه، و اين را رفع مغيّا مى‌گويند، نه على الاطلاق، چنانكه در وضو و غسل است.

و پيش من اصحّ آن است- چنانكه دانسته شد- كه غسل جنابت و حيض از براى كماليّت صوم مستحب است و شرط اصل صحت و اباحت نيست، و تيمم نيز رفع حدث مى‌كند إلى الغاية.

پس در صورت عدم تمكن از غسل، تيمم بدل از غسل قبل از طلوع فجر از براى اكمليت صوم نيست، و بعد از حدث اصغر، مثل خواب و بول، اعاده تيمم از براى اكمليت لازم نيست، على الاصحّ.

[٦٧] مسألة: جنب يا حايض كه شب متمكّن از غسل نبوده باشد، چون خواهد كه طريقه احتياط را مرعى دارد، اولى آن است كه اگر فارغ الذمّة باشد، تيمم كند بدل از غسل به نيت استباحت نماز شب على وجه النّدب، و چون فجر طلوع كند به همان تيمم مندوب صوم او صحيح است به اتفاق و اگر مشغول الذمّة باشد، تيمم كند بدل از غسل على وجه الوجوب از براى نماز قضا، چه به همان تيمم صوم او مباح و منعقد است اتفاقاً، چنانچه در غسل گفته شد.

[٦٨] مسألة: تيمم بدل از اغسال استحاضه با عدم تمكن از استعمال آب، شرط صحت صوم است، همچنانكه شرط صحت صلاة است اجماعاً.