رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٢٧٦ - باب بداءة القول في الطهارات
بيست و يكم: تجديد وضو از براى هر طواف مجدد، خواه واجب و خواه مندوب، مستحب است، على الأصحّ، به مقتضاى ظاهر نص «الطواف بهذا البيت صلاة»[١].
و شيخ شهيد- ; تعالى- در ذكرى[٢] مايل به جانب ترجيح استحباب است، و آنكه شارح نفليه[٣] در اين موضع نفى استحباب به او اسناد كرده، مأخذى ندارد.
بيست و دويم: پيش بعضى از اصحاب تجديد وضو از براى سجده تلاوت مستحب است و شيخ شهيد در ذكرى[٤] نافى ثبوت استحباب است و ظاهر اطلاق نصوص افاده اثبات مىكند.
بيست و سيم: بعضى حكم به استحباب تجديد وضو از براى سجده شكر كردهاند و كلام در آن مثل كلام در تجديد از براى سجده تلاوت است بعينه.
بيست و چهارم: اقرب پيش من آن است كه تجديد وضو، از براى هر چيزى كه وضو شرط كماليّت آن است، نيز مستحب است، چنانچه علامه- ; تعالى- به آن حكم كرده[٥] و دليل عموم، اطلاق احاديث صحيحه است، و شيخ شهيد مستقرب نفى استحباب است[٦]، به دليل برائت اصليّه و من اين استقراب را به غايت بعيد و ضعيف مىدانم.
بيست و پنجم: اگر متوضّى كسى را از روى شهوت ببوسد، خواه بوسيدن
[١]. مستدرك الوسائل، ج ٩، ص ٤١٠، ح ١١٢ و ١١٣، در آن آمده:« الطواف بالبيت صلاة».
[٢]. الذكرى الشيعة، ج ٢، ص ١٩٦.
[٣]. آن را شهيد ثانى از شهيد اوّل نقل فرموده در الفوائد المليّة، ص ٥٣.
[٤]. ذكرى الشيعة، ج ٢، ص ١٩٦.
[٥]. تذكرة الفقهاء، ج ١، ص ٢٠٣.
[٦]. آن را نيافتيم.