ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٩٠ - *(باب آغاز كار كعبه، و فضل آن، و فضل حرم) *

يمانى رسيد، سر بسوى كعبه برداشت، و گفت: «خداى را سپاس كه تو را شرف بخشيد، و عظيم ساخت، و سپاس خدائى را كه مرا به نبوّت برانگيخت، و على را امام ساخت، خدايا خوبان خلقت را به سوى او هدايت كن، و او را از آفريدگان شريرت دور دار.

* (باب آغاز كار كعبه، و فضل آن، و فضل حرم)*

٢٢٩٦- امام باقر ٧ فرمود: «چون خداى عزّ و جلّ اراده كرد تا زمين را بيافريند، بادهاى [چهارگانه‌] را فرمود تا به شدّت بر سطح آب وزيدند، چندان كه به موجى مبدّل گشت. آنگاه آن موج بهم برآمد، تا بتوده‌اى از كفّ مبدّل شد، پس آن كف را در محلّ بيت گرد آورد، و پس از آن آن را كوهى از كف ساخت، و آنگاه زمين را از زير كوه گسترش داد. و اين معنى قول خداى عزّ و جلّ است كه فرموده: إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبارَكاً (آل عمران: ٩٣) (همانا نخستين خانه‌اى كه خداى آن را براى پرستش خويش برقرار كرد، هر آينه آن خانه‌اى است كه در مكّه است، و آن خانه‌اى پر خير و با بركت است).

شرح: «بكّه ظاهرا كعبه را گويند و مكّه شهر را».