ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٧١ - باب آنچه بر اعضاء و جوارح واجب است

ببدرفتارشان، و انس و الفت با ايشان، و كوشش در راه اصلاحشان، و تشكر از نيكوكارشان، و بازداشتن آزار از ايشانست، و اينكه هر چه را براى خود مى‌پسندى براى ايشان بپسندى، و هر چه را براى خود خوش نميدارى براى ايشان خوش ندارى، و پيرمردانشان را بجاى پدرت، و جوانانشان را بجاى برادرت، و پيرزنانشان را بجاى مادرت، و خردسالانشان را بجاى فرزندانت قرار دهى.

و حقّ اهل ذمّه اينست كه آنچه را خداى عزّ و جلّ از ايشان پذيرفته است از ايشان بپذيرى، و تا هر زمان كه در برابر خداى عزّ و جلّ بعهد و پيمانش وفا كنند، ستم به ايشان روا ندارى.

باب آنچه بر اعضاء و جوارح واجب است‌

٣٢١٥- امير المؤمنين ٧ در وصيتش بفرزندش محمّد بن حنفيّه- رضى اللَّه عنه- فرمود: فرزند عزيزم آنچه را نميدانى مگوى، بلكه همگى آنچه را كه ميدانى مگوى، زيرا خداى تعالى بر كلّيه اعضاء تو وظائف و واجباتى را مقرّر و مفروض داشته است كه در روز قيامت بوسيله آنها بر تو احتجاج ميكند، و از آنها سؤال مينمايد. و آن اعضاء را تذكّر داده، و