ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٦٩ - باب حقوق

سراغ داشته باشى او را به بكار بردن همان رأى اشارت كنى، و اگر چيزى در اين باره ندانى او را به اهل علم و اطّلاع هدايت نمائى.

و حقّ كسى كه رأيى را بتو اشارت ميكند اينست كه او را در آن رأيش كه موافق رأى تو نباشد متّهم ندارى، و اگر با رأى تو موافق باشد خداى عزّ و جلّ را سپاس بگزارى.

و حقّ كسى كه از تو نصيحت بطلبد اينست كه شرط نصيحت را در باره او بجا آورى، و همى كوش تا راه و روش تو در برخورد با او مهر و مدارا باشد.

و حقّ ناصح اينست كه تو در مقام او نرمش و ملايمت نشان دهى، و بسخنش گوش بسپارى، تا اگر سخن صوابى آورد خداى عزّ و جلّ را حمد گوئى، و اگر سخنش موافق با صواب نبود بر او رحمت آورى، و او را متّهم ندارى، و بدانى كه او خطا كرده است، و او را بعلّت اين خطا مؤاخذه نكنى، مگر آنكه مستوجب آن باشد كه او را مورد تهمت قرار دهى، پس در هر حال بچيزى از كار او اعتنا مكن. و لا قوة الا باللَّه.

و حقّ شخص بزرگسال توقير و احترام او بعلّت سنش، و بزرگداشتش بعلّت تشرفش در اسلام قبل از تو، و ترك معارضه او بهنگام مخاصمت است. و تو بسوى راهى بر او سبقت‌