ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٥٣ - *(زيارت جامعه براى همگى امامان

ما از خلف وعده منزّهست، و بيگمان وعده او عملى است».

يا ولىّ اللَّه ميان من و خدا گناهانى هست كه جز رضاى شما آن را محو نميكند، پس بحقّ كسى كه شما را امين سرّ و محرم راز خود ساخته، و كار خلق را برعايت و عنايت شما سپرده، و طاعت شما را قرين طاعت خود قرار داده، بخشودگى گناهان مرا از خدا بخواهيد، و شفيع من باشيد، زيرا كه من مطيع شمايم. هر كه شما را اطاعت كند خدا را اطاعت كرده، و هر كه سر از فرمان شما بتابد خدا را نافرمانى نموده و هر كه شما را دوست بدارد خدا را دوست داشته، و هر كه با شما كينه ورزد با خدا كينه ورزيده است.

خدايا بيگمان اگر من شفيعانى نزديكتر بتو از محمّد و اهل بيت برگزيده‌اش:

آن امامان ابرار و پيشوايان اخيار نيكوكار مى‌يافتم هر آينه ايشان را شفيع خود ميساختم، پس تو را به آن حقّ ايشان كه براى آنان بر خود واجب ساخته‌اى مسألت ميكنم كه مرا از جمله عارفان نسبت به ايشان و بحقّشان، و در زمره رحمت يافتگان بفيض شفاعتشان درآور، زيرا كه تو مهربانترين مهربانانى.

و صلّى اللَّه على محمّد و آله و سلّم [تسليما] كثيرا، و حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ‌.