ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩٠ - باب ذبح و نحر و آنچه بهنگام ذبح گفته مىشود

صورتى كه هدى مضمون باشد- يعنى مربوط بقسمى يا نذرى يا جزايى باشد- چون رنجور شود صاحبش ميبايد از آن نخورد، پس اگر از آن خورد، بايد غرامت بپردازد.

باب ذبح و نحر و آنچه بهنگام ذبح گفته مى‌شود

٣٠٧٩- معاوية بن عمّار از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: نحر در موضع قلاده و ذبح در حلق انجام ميگيرد.

٣٠٨٠- و امام صادق ٧ فرمود: هر حيوانى كه ميبايد ذبح شود، اگر آن را نحر كنند حرام است، چنان كه هر حيوانى كه ميبايد نحر شود اگر آن را ذبح كنند حرام است.

٣٠٨١- و حلبىّ از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود:

مى‌بايد تا يهودى و همچنين نصرانى قربانى تو را ذبح نكند، و اگر مباشر ذبح زن باشد ميبايد براى خودش (نه بوكالت از غير) ذبح كند، و ميبايد خودش و ذبيحه‌اش را رو بقبله قرار دهد، و بگويد:

وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنِيفاً مسلما، اللّهمّ منك و لك»

.